Religie en seculariteit: botsing of bestuiving?

bomvrijheid
Is er misschien een compromis nodig en mogelijk? Atheïst Paul Cliteur en rabbijn Lody van de Kamp drie uur lang in gesprek over seculariteit en godsdienstvrijheid. Paul Cliteur, hoogleraar Encyclopedie van de Rechtswetenschap, is auteur van The Secular Outlook. Lody van de Kamp is de schrijver van het boek Dagboek van een verdoofd rabbijn. 

‘Godsdienstvrijheid en seculariteit. De laatste tijd botsen de seculiere cultuur en de godsdienstvrijheid nogal eens. De discussie over ritueel slachten in Nederland en het wetsvoorstel dat op het laatste nippertje sneuvelde, is daar een goed voorbeeld van. Prompt wordt in het maatschappelijk debat ook de mannenbesnijdenis aan de kaak gesteld. Is de tolerantie afgenomen? Of mag de seculiere staat best aanpassingen van eeuwenoude gebruiken eisen, omdat deze niet meer overeenstemmen met breed gedeelde, moderne normen? Of is er misschien een compromis nodig en mogelijk? Een belangrijk gesprek.’

thesecularoutlookPaul Cliteur is hoogleraar Encyclopedie van de Rechtswetenschap aan de Universiteit Leiden en auteur van o.a. The Secular Outlook: in Defence of Moral en Political Secularism en Dirk Verhofstadt in gesprek met Paul Cliteur.

‘In de zomer van 2011 voerde Dirk Verhofstadt dagenlang gesprekken over de thema’s die Cliteur behandelt in zijn boeken Moreel Esperanto, The Secular Outlook en Het monotheïstisch dilemma. Daarbij gaan ze dieper in op de vraag hoe mensen met verschillende, vaak tegengestelde visies toch harmonieus kunnen samenleven. Ze bespreken onder meer de vrijheid van meningsuiting, de scheiding van Kerk en staat, het recht op zelfbeschikking, de gelijkwaardigheid van elke mens en de rechten van dieren. (Houtekiet)’

BoekKampLody van de Kamp is een orthodox-joodse rabbijn, schrijver en publicist; van zijn hand verscheen in 2012 Dagboek van een verdoofd rabbijn: persoonlijke notities bij een politieke aardverschuiving.

‘Lody van de Kamp (63) is naar eigen zeggen een ‘verdoofd’ rabbijn. De enorme discussie over het verbod op ritueel slachten, vorig jaar, heeft zijn beeld over Nederland veranderd. Hij bleef ontgoocheld achter en schreef een boek over zijn inspanningen om meer begrip te krijgen voor de joodse traditie. Van de Kamp: ‘Ik heb mijn beeld over Nederland moeten bijstellen, de tolerantie is over.’ (Trouw)

De Stichting Leidse Lezingen (SLL) organiseert al meer dan 25 jaar boeiende studiedagen op het snijvlak van theologie en cultuur. Zij slaat nu een andere weg in met een nieuw format: jaarlijks drie studiemiddagen met een overkoepelend thema, in samenwerking met het Leids Instituut voor Godsdienstwetenschappen.

leidselezingenThema: Godsdienstvrijheid en seculariteit

Sprekers: prof. Paul Cliteur en rabbijn Lody van de Kamp | 14 februari 2013 14:00 – 17:00 uur | Klein Auditorium van het Academiegebouw | Rapenburg 73 | Leiden | Opgave via de website Leidse Lezingen | Aansluitend op de lezing is een borrel | De kosten zijn € 10, inclusief borrel. (Accreditatie is verleend voor 0,25 PE / 2 studiemiddagen)

Zie: Stichting Leidse lezingen 

Illustr: infohit.nl

Zie ook – als (extra) info – onderstaande video’s

De atheïst en de theïst claimen allebei een waarheid

Purple_athe
‘Strikt genomen, is iets geloven een bepaalde stelling voor waar aannemen. Voor een gelovige is dat dus de stelling ‘God bestaat’. In het geval van de atheïst geldt dat hij de stelling ‘God bestaat niet’ voor waar aanneemt. Allebei maken ze een waarheidsclaim: ze willen iets zeggen over de werkelijkheid. De een gelooft dat God bestaat, de ander dat God niet bestaat – tot zover geloven ze allebei.’

‘Geloven in God is van een andere orde dan geloven dat Hij niet bestaat, zoals het bestaan van God van een andere orde is dan het bestaan der dingen, betoogt Geertjan Zuijdwegt.’ 

In de Volkskrant wordt druk gediscussieerd door atheïsten en theïsten. De laatste – van gisteren – die aan het woord is en die ik hierboven citeer, is Geertjan Zuijdwegt, promovendus aan de faculteit Theologie van de KU Leuven. Hij gaat in op student Bart van der Meer die zegt dat atheïsme een gebrek is aan geloof in een God. ‘Dat is geen religie of levensovertuiging,’ vindt hij. ‘Het is lastig om je leven in te richten met een gebrek aan iets.’

‘Als een theïst gelooft dat God bestaat, bedoelt hij niet dat hij een vollediger catalogus heeft van alle dingen die bestaan dan de atheïst. Het bestaan van God is van een andere orde dan het bestaan van de dingen. Dat de dingen zijn zoals ze zijn, is contingent, ze zijn op die en die manier door die en die oorzaken zo geëvolueerd. Het had niet zo hoeven zijn.’ (Zuijdwegt) 

Van der Meer, op zijn beurt, reageert op Jaap van der Wal die volgens hem de plank flink misslaat. Niet alleen bestempelt hij atheïsme als een religie. ‘Christenen pesten? Niet doen,’ zegt hij. ‘Lubach wil toch ook zijn vrijheid om atheïst te zijn, en van daaruit zijn politieke voorkeur te formuleren?’

Van der Wal beweert ook dat de Jodenvervolging door de Nazi’s niet door religie is ingegeven. Beide argumenten worden vaker gebruikt door verdedigers van geloof of aanvallers van het atheïsme. Het is ondoordacht, simpel van geest en gewoonweg onjuist om deze argumenten te gebruiken.’ (Van der Meer) 

De discussie begint met Arjen Lubach, met zijn column: ‘Christenpesten, ik vind het een prima zaak. Ze kunnen niet genoeg worden dwarsgezeten’
in de Volkskrant van 4 januari. Het initiatief van D66 om kerken de toegang tot de gemeentelijke basisadministratie te ontzeggen is uitstekend, vindt Lubach. ‘Sterker nog: alle invloed die religie heeft op de staat moet het liefst nog in 2013 worden geëlimineerd.’

‘De SGP noemt deze voorstellen van D66 ‘christenpesten’. Ik vind het een prima zaak: christenpesten. Christenen zijn mensen die beweren dat we een God dankbaar moeten zijn voor al het moois in de wereld, terwijl we zelf de schuld hebben aan alle narigheid. Die kunnen niet genoeg dwarsgezeten worden in wetten en woorden.’ (Lubach)

Van der Wal vindt het ideaal van Lubach: de eliminatie van alle invloed die religie heeft op de staat, heel gevaarlijk, want, zegt hij, welke ‘religie’ is er na het christendom aan de beurt om geëlimineerd te worden?

‘Pas maar op, uiteindelijk komt zoiets als een boemerang ook bij columnschrijvers terug. Dan worden Lubachs columns als ketterij verbrand. Het jodenpesten in het Duitsland van de jaren dertig had geen religieuze, maar puur politieke gronden en had boekverbrandingen als begeleidend fenomeen.’ (Van der Wal)

Van der Wal is van mening dat een positivistisch-wetenschappelijke atheïstische mensbeeld geen religie of levensbeschouwing is, maar misschien wel een van de meest verbreide, en politiek en maatschappelijk, een van de succesvolste religies aller tijden is.

‘Verder is het wel een beetje sneu wanneer je aan je opvoeding zo’n armzalig godsbeeld hebt overgehouden als dat wat door Lubach wordt verwoord. Ik denk dat ik eenzelfde soort kerkelijke opvoeding gehad heb als hij, maar zo’n typisch archaïsch godsbeeld heb ik er niet aan overgehouden, hoewel ook ik geen lid van een kerk meer ben (wel een christen overigens).’ (Van der Wal)

Zie: ‘Christenpesten, ik vind het een prima zaak. Ze kunnen niet genoeg worden dwarsgezeten’ (Arjen Lubach)

‘Invloed religie elimineren? Dat zal als een boemerang bij Lubach terugkomen’ (Jaap van der Wal)

‘Voor eens en altijd: Atheïsme is geen geloof’ (Bart van der Meer)

‘Waarheid van de atheïst is lekker tastbaar’ ( Geertjan Zuijdwegt)

Illustr: Athe killing God using a nuclear flamethrower. (Uncyclopedia)

Wordt vast vervolgd…

Christelijke politiek: ‘dogmatisch en economisch sterk liberaal’


De sociaaleconomische politiek van de christelijke partijen aan het schuiven is gegaan. Het CDA is naar rechts opgeschoven en spreekt de taal van de liberale economie. Ook de ChristenUnie en het SGP buigen voor de taal van de trojka IMF, ECB en EU. Christelijke partijen komen bovendien voornamelijk naar buiten met ouderwetse dogma’s en maken zichzelf overbodig door zich te profileren met programmapunten die het samenleven in de moderne maatschappij tekort doen.

De afgelopen dertig jaar is het aandeel van de overheid in onze economie sterk teruggelopen. Het is onfatsoenlijk om vervolgens in een tijd van depressie de crisis niet aan te pakken, maar te misbruiken en de overheden opnieuw de zwartepiet toe te spelen. Dat is een vorm van onchristelijk libertarisme, dat vanuit Amerika Europa is binnengekomen. Laat Abraham Kuyper het niet horen! (Dr. Piet Keizer)

Aan de vooravond van de verkiezingen lijkt kritiek op christelijke partijen erg te groeien. Verwees ik laatst nog naar de dubieuze invloed van de christelijke partijen doordat zij via wetgeving de legitieme (vrijheids)rechten van burgers belemmeren, nu is er commentaar op de sociaaleconomische politiek van de christelijke politieke partijen en hun ‘achterlijke concepten’. Een en ander blijkt uit publicaties van de IKON/Guido Attema en het Reformatorisch Dagblad.

Daar waar de nieuwe mens belang hecht aan barmhartigheid, komen christelijke partijen voornamelijk naar buiten met ouderwetse dogma’s die in de ogen van de nieuwe mens tegen dit begrip indruisen. Strengere eisen tegen abortus, de weigerambtenaar, het anti-drugsbeleid; ze zijn geen van allen gebaseerd op christelijke waarden. (Guido Attema) 

Volgens Keizer is er vrijwel geen ruimte voor economische wetenschap die op andere mens- en samenlevingsbeelden is gebaseerd. Attema geeft het dringende advies de nadruk te leggen op de kern van het christendom en je naaste lief te hebben. Dan bereik je veel meer dan door diezelfde naaste beperkingen op te leggen waarmee de secularisatie juist begonnen is.

Zie: Beleving van christelijke politiek verschuift

en: Visie christelijke partijen op economie verbazend

Illustr: dbnl.org