‘Misschien moet ik maar gelovig worden’


Laatst had columnist Stephan Sanders (Vrij Nederland) vrienden te eten en liet hij zich achteloos ontvallen: ‘Misschien moet ik maar gelovig worden.’ Een week later begon hij aan het boek van de filosoof Peter Sloterdijk, virtuoos vertaald door Hans Driessen: ‘Je moet je leven veranderen’. ‘Het is wat in meisjesboeken wel ‘een echte kluif’ wordt genoemd, en ik ben nog niet eens halverwege, maar ik raak steeds enthousiaster.’

‘Misschien moet ik maar gelovig worden.’ Dat was niet als lolletje bedoeld, maar als eerzame overweging die ik wilde testen bij mensen die mij al lang kennen. Er viel een stilte – geen verbijsterende stilte waarbij monden openvallen, maar een bedachtzame. Het was een beschaafde kring, de sfeer deed me denken aan de oude Duitse theoloog Schleiermacher, die een betoog hield over het belang van religie ‘voor de ontwikkelden onder haar verachters’. Ik wil maar zeggen: niemand begon te lachen of vuur te spuwen. ‘Zou je dat nu wel doen?’ vroeg goede vriend ten slotte.

Een en ander komt doordat Sanders op zondagochtend graag de televisiezenders langsgaat op zoek naar een mis, een dienst of een samenkomst van religieuze aard. Hij krijgt geen genoeg van de symboliek, de rituelen, het samen zingen, samen bidden.

Foto Peter Sloterdijk: VN 

De eerste zin (van het boek van Sloterdijk, pd) luidt: ‘Er waart een spook door de westerse wereld – het spook van de religie’. Die zin is natuurlijk gejat uit het Communistisch Manifest – ‘het spook van het communisme’ – maar terwijl Marx en Engels in 1848 een nieuw ‘spook’ wilden aankondigen, betoogt Sloterdijk dat religie niet aan een terugkeer bezig is, maar nooit is weggeweest ‘om de eenvoudige reden dat zoiets als “religie” of “religies” niet bestaat, maar dat alleen verkeerd begrepen oefensystemen bestaan.’

‘Dit oefenaspect,’ zegt Sanders, ‘dit eindeloos testen van jezelf om tot een betere prestatie te komen, ziet Sloterdijk als essentie van religies en van sporten. Oefensystemen voor de geest en het lichaam.’

Oefenen, oefenen, oefenen – het wordt in dat opzicht dus een zomer van de religieuze ijver. En dat boek van Sloterdijk is de beste programmagids die je je kan wensen.

Zie: Het talent voor het religieuze (VN, 13-06-2012)

Boek: Je moet je leven veranderen Peter Sloterdijk
Vertaling Hans Driessen | Boom | 510 p. | € 39,90

De Süddeutsche Zeitung schreef over het boek van Sloterdijk: ‘Dit scherpzinnige boek is een handleiding voor iedereen die het zat is afgepoeierd te worden met conservatieve propaganda of links-romantische regressie. Als filosofie haar tijd in de kern kan raken, dan is het hier gelukt.’

Mariska Orbán ‘de allergrootste verketteraar van het christendom’


De mediaoptredens van Mariska Orbán (hoofdredacteur Katholiek Nieuwsblad) hebben volgens de redacteur Nieuwe Media van de IKON, Guido Attema, meer kapot gemaakt dan in het komende jaar ooit kan worden hersteld. Natuurlijk doet de jarenlange misbruikaffaire de status van de kerk geen goed, maar het is met name de repliek van Mariska Orbán ten aanzien van deze kwestie die het geloof in het christendom de das omdoet.

Dit komt niet zozeer door haar talent om iedere vraag te omzeilen en te beantwoorden met een incoherent verhaal, gepaard gaande met veel gestotter. Het is veel meer haar orthodoxe geluid dat het nekschot geeft. Haar achterban zal smullen van de rooms-katholieke boodschap dat condooms verboden zijn en homoseksualiteit bedwongen dient te worden. En op hun beurt vinden Pauw & Witteman het schitterend dat zij namens Orban kunnen etaleren hoe achterhaald het christendom is. Maar de rest van Nederland ziet een armoedige vrouw die in hun ogen de gehele kerk representeert. Het nadeel is namelijk dat naast de genuanceerde  en overtuigende Antoine Bodar bijna niemand anders uit de christelijke wereld krachtig in de media verschijnt. 

Attema zegt dat in het artikel De vrijzinnige kerk heeft prominenten nodig van IKON Kerknieuws en reageert hiermee op een eerder artikel in het Katholieke Nieuwsblad: Antichristelijke verhuftering media door Raymond Meijer. Volgens Meijer zijn Christenen vaak onderwerp van bespotting in de media. Bepaalde radio- en televisieprogramma’s maken zich hieraan regelmatig schuldig:

Christenen moeten zich weren tegen deze bespottingen. Wij moeten assertiever worden en de omroepen en hun redacties laten weten dat onbeschoftheden niet worden gewaardeerd. Het lijkt erop dat bij sommige omroepen geen zelfkritiek mogelijk is, omdat iedereen hetzelfde standpunt heeft. Er is sprake van geestelijke inteelt. Die moet worden doorbroken door scherp commentaar te leveren. Zelf ben ik verschillende malen met de pen ten strijde getrokken.

Attema als vrijzinnig denker trekt in zijn artikel ten strijde tegen orthodoxe figuren als Orbán en vindt de vrijzinnige opvatting van weldenkende christenen een gedachte waar velen naar smachten. De kerk zou meer personen naar voren moeten schuiven die op deze manier tegenwicht bieden aan de christelijke orthodoxen, die de kerk meer kwaad dan goed doen. Eigenlijk vindt hij, samen met predikante Abeltje Hoogenkamp, de God van de Bijbel een humanist.

– Ik vind het een voorbeeld van de strijd binnen religie ten voeten uit: orthodoxie versus vrijzinnigheid. En dan een vrijzinnigheid die neigt naar het humanisme, weliswaar met God, maar over Hem wordt dan alleen maar gefluisterd. Voor velen is dat een huiveringwekkende gedachte. Het blijft een eeuwige strijd: iedereen denkt te weten hoe God in elkaar zit, alleen Hij legt nog steeds niet exact uit hoe het zit. De vele heilige boeken vertellen allemaal wat anders en zijn vaak tegenstrijdig in zichzelf: een van de bronnen van de strijd.

Zolang niemand echt weet hoe of wat God precies is, kunnen we beter vrijzinnig in Hem geloven en ons niet vastpinnen op dogma’s die alleen maar strijd opleveren en ons juist verder voeren van God. Dat is ook wat de drijfveer is van spirituele mensen: wel God maar geen godsdienst.
Een vrije God voor vrij(zinnig)e mensen.

Zie: De vrijzinnige kerk heeft prominenten nodig

en: Antichristelijke verhuftering media

Foto: Mariska Orbán, Katholiek Nieuwsblad

In België wordt godsdienstles een neutraal levensbeschouwend vak


De lessen godsdienst en zedenleer in de derde graad van het secundair onderwijs worden vanaf 2014 vervangen door één levensbeschouwend vak. ‘Geen enkele zichzelf respecterende leerkracht niet-confessionele zedenleer wil herleid worden tot een sujet dat enkel mag opdreunen wat reeds lang tot stof en as weergekeerde eminente denkers ooit op papier zetten.’ Aldus luidt ondubbelzinnig het bericht van Veerle Cannoot van het vrijzinnige demens.nu.nl.

Daarmee wil zij geen enkele afbreuk doen aan het belang noch aan de waarde van die denkbeelden.

‘Ze weergeven zonder reflectie of kritische toetsing valt echter onder de noemer ‘apenwerk’.’

Een bericht van UVV-Info van afgelopen oktober. Volgens De Standaard is de samenleving veranderd, het vak levensbeschouwing moet volgen. ‘In plaats van religieuze vakken of niet-confessionele zedenleer aan te bieden, komt er één levensbeschouwend vak, dat leerlingen laat kennismaken met aspecten uit meerdere levensbeschouwingen.’

‘Het gaat om jongeren die al vanaf hun zesde gevormd worden in een levensbeschouwing, vanuit de keuze van hun ouders. Die hebben genoeg fond om niet langer naast elkaar les te volgen, maar om uit het eigen gelijk los te komen en de dialoog aan te gaan. Zij kunnen dan met voldoende kennis en inzicht hun levensbeschouwelijke keuze al dan niet bevestigen.’

Het dossier van UVV-Info ‘Er zit meer in zedenleer! Van Atheïsme tot Zelfbeschikking bevat de volgende bijdragen:
– Niet-confessionele zedenleer, een vak dat niet zomaar uit de lucht viel;
– Op weg naar een betere samenleving;
– De beroepskracht aan het woord;
– Niet-confessionele zedenleer: een pracht van een vak;
– Lang leve de lessen levensbeschouwing?

Zie: Gemeenschapsonderwijs voert godsdienstles af

Vastgeroeste geloofswegen vrijzinnig verlaten


Veel mensen denken bij het christelijk geloof aan vastgeroeste ideeën, aan dogma’s die onderschreven moeten worden. ‘Geloven, zo kan het ook, vrijzinnige visies op theologische thema’s’  laat een heel andere kant van het christendom zien. Een geloof dat constant in beweging is en dat ruimte biedt voor onderlinge verschillen.

Journalist en schrijver Annemiek Schrijver: ‘Wat een heerlijk boek! De schrijvers laten door hun moed om gebaande geloofswegen te verlaten zien waartoe de mens in staat is: tot compassie, verwondering, verbeelding en liefde. En dat zonder uitzondering met grote passie. Dat is ronduit ontroerend.’

In de komende weken verschijnen verschillende hoofdstukken uit het boek op Kerknieuws.nl, in de afdeling Opinie&debat. Hier kunnen mensen reageren op de opvattingen van de NPB-predikanten.

Vrijzinnigheid is een theologische stroming die principieel nadruk legt op de autonomie van de gelovige mens. Het eigen geloof staat centraal. Volgens protestant.nl resulteert dit in een kritische Bijbelbeschouwing, waarin de Bijbel vooral een boek is waar inspiratie in te vinden is, en niet de openbaring van het woord van God. Vrijzinnigen staan open voor inspiratie uit andere religieuze tradities en uit de algemene cultuur (muziek, kunsten en wetenschap). Zij vinden dat geloof en wetenschap elkaar niet uitsluiten maar juist aanvullen, omdat zij verschillende benaderingen van dezelfde werkelijkheid zijn.

Zie: Geloven, zo kan het ook

ISBN: 978-94-90708-37-5, 124 pagina’s, uitgave: paperback, € 13,95 incl. btw

Nieuw randschrift op 2-euromunt: ‘Mammon zij met ons’?


Het Atheïstisch Verbond (AV) begrijpt niet dat ‘met name de christelijke partijen vasthouden aan de handhaving van het randschrift; handhaving dus van een bede aan god op een munt die gewijd is aan een afgod, nl. Mammon.’ Juist daarom! zou ik zeggen, als waarschuwing waartoe ongebreideld kapitalisme kan leiden. Op dit moment naar de afgrond waar Mammon ons grijnzend op staat te wachten.

Het AV correspondeert al anderhalf jaar (!) met de overheid om gedaan te krijgen dat de bede: ‘god zij met ons’ van de munt gehaald zou worden omdat het in strijd is met de ‘scheiding tussen kerk en staat’. Eigenlijk valt dat nog mee van het AV, waarom stellen zij niet meteen voor om kerkgebouwen te slopen en alle christelijke kunst weg te laten halen uit de musea in plaats van zich ongerust te maken over god op de 2-euromunt? Ziet het AV er liever ‘Mammon zij met ons’ op staan?

Symboolpolitiek van het AV? Heeft het geen constructievere gedachten om het seculiere landschap van Nederland en Europa te verfraaien? Het AV: ‘In het verweer van de minister van financiën, maakt zijn woordvoerder een vergelijk tussen christelijke feestdagen en het randschrift met de bede. Volgens hem heeft niemand, gelovig of niet geen probleem met het vrij zijn op die dagen. Er heeft tot nu toe nog geen niet-gelovige gevraagd om afschaffing van de christelijke feestdagen.’

Gelukkig ziet menig niet-gelovige daar inderdaad de onzin van in, net als god weghalen van de 2-euromunt. Het AV zegt dat ‘opnieuw blijkt dat ons land op dit moment eigenlijk door de sgp wordt geregeerd; per definitie een discriminerende partij.’ Het AV weet niet meer te bedenken dan zelf te discrimineren en discrimineert op basis van godsdienst als het god weg wil hebben van de 2-euromunt. Over discriminatie gesproken.

Het aantal van hen die zich atheïst noemen zou heden ten dage ca. 20 procent van de bevolking uitmaken, volgens het AV. Dit als argument om de 2-euromunt te schonen. Op dit moment is 35 procent van de Nederlandse bevolking ‘kerkelijk’, zoals het AV zelf zegt. Doorgeredeneerd zoals het AV, moet god dus op die ene munt juist gehandhaafd blijven. Kan het AV zich intussen met iets rustgevends gaan bezighouden. Met het omruilen van 2-euromunten in die van één. Brandt niet zo in de broekzak. 🙂

God, waar hebben we het eigenlijk over?!

Zie: Overheid wil bede als randschrift euromunt behouden

Illustr: The worship of Mammon (Evelyn de Morgan (British, 1850-1919)