
Voor zijn zoontje Sam schreef Willem Wilmink: âOok waar men ât groot verdriet herdenkt, dat snap je later wel, ook daar, Sam, ligt Jeruzalem. Maar niet in IsraĂ«lâ. Het zijn de slotregels van zijn gedicht Waar ligt Jeruzalem? Twee jaar later, in 2002, maakte Herman van Veen er een lied van. – Volgens oud-hoogleraar wijsbegeerte Koo van der Wal hebben de kerk en het westen geen band met het reĂ«el bestaande Jeruzalem en IsraĂ«l. Wel met het ideĂ«le Jeruzalem en IsraĂ«l.
‘De kerk en het westen hebben geen band met het reĂ«el bestaande Jeruzalem en IsraĂ«l. Wel met het ideĂ«le Jeruzalem en IsraĂ«lâ
(Koo van der Wal)
Israëlische en Palestijnse moeders
Zoals het ideĂ«le IsraĂ«l âvan het schooltje in Jeruzalem dat IsraĂ«lische en Palestijnse moeders, lang geleden al, gesticht hebben met het idee: als we bij de vier- en vijfjarigen beginnen, dan kunnen ze het later ook: samenlevenâ.
Waar ligt Jeruzalem?
Mijn kleinzoon vroeg me op een dag
toen ik wandelde met hem:
âOpa, vertel me alstublieft,
waar ligt Jeruzalem?â
âWaarâ, zei ik, âergens in een sjoel
met diep ontroerde stem
het Kol Nidrei gezongen wordt,
daar ligt Jeruzalem.
Waar het gezin dat sjabbes viert,
in Bonn of Nottingham,
zijn kippensoep in vrede eet,
daar ligt Jeruzalem.
Ook waar men `t groot verdriet herdenkt,
dat snap je later wel,
ook daar, Sam, ligt Jeruzalem.
Maar niet in IsraĂ«lâ.
(âSam Wilmink kwam in november 2000 ter wereld. Nog voor hij kon lopen en praten schreef Willem Wilmink het gedicht Waar ligt Jeruzalem?, waarin hij het ventje wandelend en sprekend opvoerde.â
(Uit: In de man zit nog een jongen: Willem Wilmink â de biografie door Elsbeth Etty – 2019)
De nieuwe werkelijkheid in Israël en de Palestijnse gebieden
Correspondent Tel Aviv en Oost-Jeruzalem (2014-2017) voor NRC, Derk Walters, publiceerde in 2018 IsraĂ«l zegt geen sorry meer, over de nieuwe werkelijkheid in IsraĂ«l en de Palestijnse gebieden. Walters zag een op het seculiere socialisme geschoeide staat veranderen: ‘Nu zijn de krachten rechtser en religieuzer, nationalistischer en traditioneler dan het IsraĂ«l dat velen, ook in Nederland, voor ogen hebben’. – Door zijn kritische berichtgeving werd in juli 2017 door de IsraĂ«lische autoriteiten zijn werkvergunning ontzegd.
‘IsraĂ«l schaamt zich ook niet langer voor de bezetting, maar zegt het nu openlijk: de Westelijke Jordaanoever behoort ons toe. In toenemende mate worden tegenstanders van de machthebbers niet langer als gewone opponenten gezien, maar als dissidenten of landverraders die monddood gemaakt moeten worden.’
(Uit: Israël zegt geen sorry meer, 2018, Derk Walters)
Onverzettelijke Netanyahu
Dat samenleven, waarop de IsraĂ«lische en Palestijnse moeders hoopten, is waarschijnlijk gelukt bij veel mensen in IsraĂ«l. Helaas heeft de politiek daar geen boodschap aan. Nu het echt oorlog is, is ook dat vreedzaam samenleven verwoest. De onverzettelijke Netanyahu heeft zijn zin: vrede heeft hij voorgoed onmogelijk gemaakt. Bewust, want hij koerst verder aan â en gaf dat toe, onlangs weer in een toespraak – op het ‘bevrijden’ van IsraĂ«l van alle Palestijnen, niet alleen van Hamas. De Westoever treft inmiddels hetzelfde rampzalige lot als Gaza.
âWe hebben gewoon een heel sterk land nodig,â luidt het verweer van Netanyahu die stelt dat hij ook [naast Gaza] de Westelijke Jordaanoever moet hebben om IsraĂ«l te kunnen verdedigen.â
(Zie: âIsraĂ«l van de rivier tot de zeeâ – 2023)
Straft God zijn âuitverkoren volkâ?
Het – metaforisch bedoelde – âbeloofde landâ maakt van Palestina letterlijk het âberoofde landâ. IsraĂ«l verdrijft sinds 1948 honderdduizenden Palestijnen. Dan kan je â als je de Talmoed erop naslaat – weten dat dit uiteindelijk als een dodelijke boemerang werkt. Politiek IsraĂ«l gelooft niet in God en de Thora, durft het dan ook niet aan op de Eeuwige te vertrouwen. Laat staan dat het aanstuurt op vredig samenleven met de Palestijnen. De God van Abraham heeft het nakijken.
Politiek IsraĂ«l heeft alle kansen hiervoor laten liggen. Het lijkt of de Eeuwige â nu Hij ziet dat IsraĂ«l zich niet aan Zijn wetten en regels houdt – zijn ‘uitverkoren volk’ zal straffen. Want zo schijnt Hij volgens de Thora in elkaar te zitten. IsraĂ«l krijgt wellicht een onverteerbare matse van eigen deeg.

Duizenden Israëlische en Palestijnse vrouwen wandelen voor vrede (2017)
Politiek maakt vrede onmogelijk
Israël had al decennia in vrede kunnen leven, velen daar werkten al vele jaren aan gerechtigheid en vrede, zoals Alex van Ligten in 2014 zei:
âIk denk: toch minstens óók in IsraĂ«l, waar sjabbes wordt gevierd, ât groot verdriet herdacht, op de plaatsen waar recht en gerechtigheid hand in hand gaan met het verlangen naar en het werken aan vrede. Ik denk aan het schooltje in het hart van Jeruzalem dat IsraĂ«lische en Palestijnse moeders gesticht hebben met het idee: als we bij de vier- en vijfjarigen beginnen, dan kunnen ze het later ook: samenleven. Ik hoop dat dat schooltje er nog is.â
(Alex van Ligten, in: Toespraak in de Amsterdamse Studentenekklesia op 30 maart 2014)
âVerbondenheidâ met IsraĂ«l? Welk IsraĂ«l?
Koo van der Wal verwijst eveneens naar het gedicht van Wilmink:
âDe laatste regel is uiteraard dichterlijke overaccentuering om de gedachte te benadrukken dat het Jeruzalem waar het hier om gaat niet de geografische plaats in het Midden-Oosten is, maar een ideĂ«le grootheid die overal gestalte aanneemt waar diep doorleefd een religieus lied gezongen wordt, in vrede de meest alledaagse dingen gedaan worden of men in bezinning stil staat bij groot lijden in de wereld.â
(Koo van der Wal)
Van der Wal stelt in Volzin terecht de vraag over welk Israël we het hebben. Hij geeft commentaar op de idee dat het christendom ontstaan is uit het jodendom. En dat vandaar gesproken wordt over de onopgeefbare verbondenheid met het volk Israël. Maar, zo vraagt hij zich af, is dat een geldige gevolgtrekking, van de religie naar het volk daarvan?

‘Het heuveltje in de oude wijk van Jeruzalem beslaat nog geen halve vierkante kilometer, maar is van groot belang. Al millennia vechten joden, moslims en christenen om de Tempelberg, die ze allemaal als heilig beschouwen. Dit zijn de achtergronden van een conflict dat telkens weer oplaait.‘ (Historia, 2023)
‘Fatale misvatting’
âDat doen we ook niet bij die andere bron van onze cultuur, de Griekse beschaving (âAtheneâ naast âJeruzalemâ). Nadat die de wereld haar onvoorstelbare schatten gegeven had heeft het Griekse volk alleen nog in historisch opzicht een bijzondere plaats in ons leven, maar is dat geen reden voor een bijzondere verbondenheid met dat volk. Hetzelfde geldt dan voor het joodse volk.â
(Koo van der Wal)
Het is met het ideële Israël en Jeruzalem dat de kerk en het westen een band hebben, stelt de filosoof.
âEn niet met het reĂ«el bestaande Jeruzalem en IsraĂ«l, al helemaal niet als dat laatste met bruut geweld te keer gaat als nu in Gaza gebeurt. Dit IsraĂ«l op grond van een fatale misvatting de hand boven het hoofd te houden, maakt ons nog medeplichtig bovendien.â
(Koo van der Wal)
Bronnen:
* IsraĂ«l zegt geen sorry meer – Derk Walters – uitgeverij Unieboek | Het Spectrum bv, Houten, 2018
* Herman van Veen â Waar ligt Jeruzalem? â music.apple.com
* Apoftegma, Richard Kroes – Jeruzalem
* Ekklessia Amsterdam
* Goden En Mensen – âIsraĂ«l van de rivier tot de zeeâ
* Volzin – âVerbondenheidâ met IsraĂ«l? Welk IsraĂ«l?
Beeld: IsraĂ«lische vlaggendag ontaardt in rellen – ‘De mars van zoân 25.000 radicale IsraĂ«liĂ«rs trekken door de Palestijnse Oude Stad van Jeruzalem’. De Standaard (Blg.) â âTerwijl de mars door de steegjes van Jeruzalem trok, weerklonken de âgebruikelijkeâ slogans als âdood aan de Arabierenâ. (Ahmad Gharabli/afp – mei 2022)
Beeld: Reuters – Duizenden IsraĂ«lische en Palestijnse vrouwen wandelen voor vrede (NOS Nieuws, Zondag 8 oktober 2017. )
Beeld Tempelberg: 333travel.nl
Update: 04012024









