De God Denkbaar Denkbaar Alles

Kan een allesomvattend, goddelijk perspectief op de werkelijkheid wel bestaan? Deeltjesfysicus Heinrich Päs vindt dat ‘waarschijnlijk onmogelijk, maar het is denkbaar. Dat iets niet mogelijk is voor ons, betekent niet dat het niet bestaat.’ – Willem Frederik Hermans zei in 1956 over zijn boek De God Denkbaar Denkbaar de God: ‘Het gaat over een God Denkbaar. Een god kan Denkbaar zijn… maar denkbaar, wat is niet allemaal denkbaar? Alles is denkbaar.’  In The One (2024) zegt Päs dat alles in het universum een ​​aspect is van één verenigd geheel. – Dat ‘alles één is’ geloofde Plato lang geleden al. 

‘Tweeduizend jaar geleden stelde Plato dat het universum één is. De kwantummechanica bewijst zijn gelijk’
(Heinrich Päs)

Dit idee, dat monisme wordt genoemd, heeft een rijke geschiedenis van drieduizend jaar: Plato geloofde dat ‘alles één is’, maar het monisme werd later door de middeleeuwse kerk als irrationeel verworpen en als ketterij onderdrukt. Niettemin bleef het monisme bestaan, wat een inspiratiebron was voor de verlichtingswetenschap en de romantische poëzie.’
(Uit: The One)

Heinrich Päs toont aan hoe het monisme – zo leert The One – de hedendaagse natuurkunde zou kunnen inspireren, hoe het de intellectuele stagnatie zou kunnen doorbreken die de vooruitgang in de moderne natuurkunde heeft verzand. En de wetenschap kan helpen de ‘grote theorie van alles‘ te verwezenlijken waar zij al tientallen jaren naar streeft.


‘Hoe een eeuwenoud idee de toekomst van de natuurkunde bepaalt’ Heinrich Päs

Heinrich Päs (1971) is hoogleraar theoretische natuurkunde aan de Technische Universiteit Dortmund en doet onderzoek naar neutrino’s en kosmologie. Eerder schreef hij het boek The Perfect Wave (2014) over de mysterieuze eigenschappen van neutrino’s.

Päs schreef het boek The One waarin hij stelt dat moderne ontwikkelingen in de natuurkunde erop wijzen dat het universum één geheel is, waarin alles met elkaar samenhangt – een idee dat aansluit bij eeuwenoude monistische filosofische theorieën zoals die van de Griekse filosoof Plato (ca. 427-347 v. Chr.).’
(Webredacteur Jonathan Janssen, Filosofie Magazine)

Janssen schrijft dat volgens Päs de ideeën van de moderne natuurkunde goed aansluiten bij verschillende monistische theorieën uit de geschiedenis van de filosofie. Een daarvan is de filosofie van Plato, die onze werkelijkheid beschrijft als een zwakke representatie van een perfecte en eeuwige ‘ideeënwereld’.

Plato schreef al dat wat wij waarnemen een projectie is van de fundamentele werkelijkheid. In zijn allegorie van de grot zitten er een aantal gevangenen in een grot, die de werkelijkheid buiten de grot niet kunnen zien maar enkel de schaduwen van objecten op de muur. Op dezelfde manier zijn onze dagelijkse ervaringen volgens Plato slechts een uitvloeisel van ons beperkte perspectief op de werkelijkheid.’
(Päs, Filosofie Magazine)


‘On demand’ quantumverstrengeling – TU Delft

Essayist Maarten van Buuren stelt zelfs dat God dankzij de quantummechanica terugkeert als alomvattende kiemkracht in de Natuur. Het idee dat alle natuurprocessen gehoorzamen aan de wet van afkoeling en verval moet volgens hem worden herzien. Over zijn boek Quantum, de oerknal en God dat in 2021 verscheen, interviewden Hans Rutten en Jacques Poot de auteur.

Er gaapt een kloof tussen onze waarneming en de dynamiek waar alles uit voortkomt. Over die grens en over de oorsprong van de dingen gaat het in Quantum, de oerknal en God.’
(Academie op Kreta)

‘Het mystieke is niet hoe de wereld is, maar dat zij is’
(W. F. Hermans, 1921-1995)

 
Willem Frederik Hermans met zijn poes Sebastiaan in 1955

Wim Davidse, auteur van het boek Er is meer in ons – leren van de mystici, vertelt in Ongrond over ‘een werkelijkheid die in wezen geestelijk van aard is’. Hij haalt een prachtig voorbeeld aan uit Helgoland van de natuurkundige Carlo Rovelli. Die beschrijft in het begin van zijn boek mooi hoe die duizelingwekkende diepten ontdekt worden in de kwantumfysica.

Davidse verwijst ook naar computerwetenschapper en filosoof Bernardo Kastrup die zegt dat fysische entiteiten geen zelfstandig bestaan hebben.

Het zijn verschijningsvormen of beelden van een diepere laag van de werkelijkheid, die in wezen geestelijk van aard is.
(Kastrup)

Een werkelijkheid die in wezen geestelijk van aard is…

Dat is nu net wat mysticus Erik van Ruysbeek (1915-2004) bedoelde toen hij schreef dat men in de fysica bestanddelen heeft gevonden van wat men vroeger ‘geest’ noemde.’
(Davidse)

Bronnen:
* ‘De kwantummechanica laat zien dat alles met elkaar verstrengeld is’
(Filosofie Magazine, 6 maart 2024)
* The One. How an ancient idea holds the future of physics| Heinrich Päs| Uitgever Icon Books | 15-02-2024 | Paperback | 368 pagina’s | € 18,95
* Quantum, de oerknal en God
(Lemniscaat, Maarten van Buuren)
* De duizelingwekkende diepten in de kwantumfysica (Goden En Mensen, 2022)

* Een ander verhaal dan hemel, hel en reïncarnatie (Goden en Mensen, 2021)
* De God Denkbaar Denkbaar de God (Willem Frederik Hermans, 1956)

Beeld: Cover van Quantum (detail), Manjit Kumar, Hoofduitgeverij Mondadori)
Beeld Heinrich Päs: Next Big Idea Club Magazine
Beeld Quantumverstrengeling:  Info via Kennislink
Foto Willem Frederik Hermans met zijn poes Sebastiaan in 1955 – Geportretteerd door Ed van der Elsken. Ed van der Elsken/Nederlands Fotomuseum

Toch terug in de tijd reizen naar Jezus ?


In 2008 schreef ik in mijn blog Tijdreizen naar Jezus dat ‘terugreizen in de tijd moeilijker is, maar als de wetenschap doorzoekt, dat binnenkort wellicht ook tot de mogelijkheden behoort. Dan kunnen we Jezus rechtstreeks vragen hoe het precies zit.’ 😉

Dit destijds naar aanleiding van een artikel van Paul Davies over tijdreizen. Davies is theoretisch natuurkundige en hoogleraar natuurfilosofie aan de Macquarie-universiteit in Sydney. Hij doet onderzoek naar zwarte gaten, kwantumvelden, het ontstaan van het heelal, het wezen van bewustzijn en de oorsprong van het leven.

Nu zijn er subatomaire deeltjes ontdekt, neutrino’s, die sneller dan het licht blijken te gaan. Dat biedt nieuwe perspectieven op reizen in de tijd en dan vooral achterwaarts. ‘Vooruitreizen in de tijd blijkt eenvoudiger dan terugreizen,’ schreef ik. ‘Vooruitreizen blijkt geen probleem. Als iemand met bijna de snelheid van het licht reist, of in een sterk zwaartekrachtveld zit, verstrijkt voor hem de tijd langzamer dan voor andere mensen. Met andere woorden: hij komt in hun toekomst terecht.’ Nu dus in zijn achteruit?

Robbert Dijkgraaf, president van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) zegt: ‘Want als dit waar is, zou ons begrip van tijd niet meer geldig zijn. Het zou zelfs zo drastisch zijn, dat we terug in de tijd kunnen reizen. Alles wat we denken te weten over de relatie tussen oorzaak en gevolg zouden we moeten herzien. Het wordt dan een grote puinhoop.’

Nu lijkt het dus dat terug in de tijd reizen tot de mogelijkheden gaat horen. Nou ja, in de verre toekomst dan. We zouden eigenlijk naar de toekomst moeten reizen om te zien of het ons lukt om terug in de tijd te kunnen reizen. Frank Linde, directeur van het NIKHEF, het Nationaal instituut voor Subatomaire Fysica gelooft er geen bal van, dat we terug in de tijd zullen kunnen reizen. ‘Dit zou min of meer betekenen dat je het doelpunt kunt zien, nog voordat de strafschop is genomen. Dat is totaal ongrijpbaar.’

We geloofden ook nooit dat er iets sneller dan het licht kon reizen, terwijl Einstein dat wel als mogelijkheid veronderstelde, al had hij er geen bewijs voor. Maar als het wel kan, kunnen we ook Jezus ontmoeten, nog voordat Hij aan het kruis sterft. En dat laatste zelfs voorkomen. Hoewel, dat zou de mensheid in de problemen brengen, want dan zou Jezus zijn opdracht niet kunnen voltooien…

Misschien liever dan toch maar niet verder zoeken naar mogelijkheden om terug in de tijd te kunnen reizen. We hebben al moeite genoeg om crises in het hier-en-nu op te lossen.

Zie:  Scepsis en ongeloof over CERN-meting

Foto: mikeboy.punt.nl