Ook ‘versnelde evolutie’ doet God niet verbleken

evolutie
‘Evolutie, ook versnelde evolutie, toont op geen enkele manier aan dat er geen sprake zou zijn van een intelligente ontwerper of ‘schepping’.’ Dit stelt oud-leraar Vincent Kemme, bij Biofides, website voor de dialoog tussen biologie en geloof. Hij neemt hiermee stelling tegen een artikel in Trouw dat stelt dat biologen met de oplossing voor het Darwin Dilemma creationisten de wind uit de zeilen nemen.

‘In de eerste plaats is er een ongelukkige vergissing in de kop boven het artikel: met spreekt van ‘creationisten’ terwijl het in het artikel blijkt te gaan om de wind uit de zeilen nemen van aanhangers van ‘Intelligent Design’ (ID). Voor mij zijn dat niet dezelfde mensen.’ 

‘God is niet materieel maar pure geest, ‘buiten’ tijd en ruimte.’ Kemme behoort noch tot de groep creationisten, noch die van Intelligent Design. Die laatste groep wil ‘intelligent ontwerp’ wetenschappelijk aantonen, alsof God en zijn bestaan, zijn werkwijze, wiskundig en biologisch aan te tonen is.

‘God is de geheel Andere, die zich niet wil laten bewijzen op die manier: hij wil in vrijheid en in geloof erkend worden maar niet doordat zijn bestaan en zijn scheppende werkzaamheid ‘bewezen’ wordt. Biologen kunnen alleen zaken binnen het kader van de levende materie in tijd en ruimte aantonen. God is niet materieel maar pure geest, ‘buiten’ tijd en ruimte.’ 

Kemme stelt dat evolutie een volstrekt natuurlijk gebeuren is en dat het feit dat nu aangetoond lijkt dat de Cambrische explosie gewoon evolutie is maar dan tijdelijk vijf maal sneller dan normaal weinig aan de zaak verandert: evolutie is voor zover Kemme kan nagaan waar. Evolutie, ook versnelde evolutie, toont volgens hem op geen enkele manier aan dat er geen sprake zou zijn van een intelligente ontwerper of van ‘schepping’.

Kemme stelt dat de bevinding van de Australiërs inderdaad bepaalde groepen van mensen de wind uit te zeilen lijken te nemen: ja, mensen die er te simpele, irrationele tot bizarre gedachten op na houden over het wezen en de werkwijze van God de schepper, van een intelligente ontwerper, bij evolutie.

‘Die mensen komen we onder katholieken maar meer nog onder protestanten tegen. Trouw is vanouds een protestants dagblad en richt zich vooral tot dat publiek. In de Reformatie is mijns inziens de relatie wetenschap en geloof echter niet zo goed overdacht als in de katholieke wereld en doen zich misverstanden omtrent ‘creationisme’ en ‘ID’ meer voor dan in de katholieke wereld. In de katholieke visie helpt wetenschap gelovigen hun denken over God en schepping te verbeteren, zo goed als de theologie en christelijke filosofie wetenschappers helpt hun kijk op de mogelijkheden en beperkingen van de wetenschap te verbeteren. Zo komen we gezamenlijk dichter bij de waarheid en de waarheid is van God én wetenschappelijk verdedigbaar.’

vincentkemmeBiofides is een initiatief van Vincent Kemme, een Nederlandse oud-leraar biologie in België. Na zijn ommekeer tijdens zijn studie in Nederland van een agnostisch naar een katholiek christelijk geloofsleven, een loopbaan deels in de ‘nieuwe evangelisatie’ en deels in het onderwijs, na aanvullende studies theologie en filosofie besloot hij zijn leven te wijden aan de verheldering van de relatie tussen biologische wetenschap en geloof. Door een wetenschappelijke, filosofische en theologische reflectie is het mogelijk tot redelijke en positieve conclusies te komen omtrent het leven. Deze conclusies kunnen zuiver filosofisch zijn als ook ethisch van aard.

Zie: De oplossing van Darwins Dilemma, creationisme en ID 

en: Biologen nemen met oplossing voor Darwin Dilemma creationisten wind uit de zeilen

Illustr: CIP.nl

‘Niemand weet hoe evolutie werkt’


Dit stellen twee topacademici die zich afficheren als naturalistische en atheïstische denkers: taalfilosoof Jerry Fodor en cognitief psycholoog Massimo Piattelli-Palmarini. Zij schreven: What Darwin Got Wrong. Volgens journalist Henk Rijkers, in zijn boekbespreking ‘Exit evolutietheorie’, heeft de strijd rond het doorprikken van natuurlijke selectie (het fundament van de evolutietheorie), als ‘met afstand het domste idee ooit serieus genomen door de wetenschap’ (wiskundige Granville Sewell) hiermee een nieuw stadium van opwinding bereikt.

Waar komt hun betoog dan op neer? Het evolutionaire idee van een wedloop van organismen die een voorsprong krijgen door het ontwikkelen van voordelige eigenschappen, leidt tot een onhoudbaar verklaringsmodel. Immers, organismen zijn geen pakketjes van losse eigenschappen, maar alles zit complex aan elkaar vast. Er valt dus niet zoveel te selecteren. Als een hert dus bruin is, kun je dat gevoelsmatig wel bevredigend verklaren als evolutionair ontwikkelde ‘schutkleur’, maar als je feitelijk wilt beschrijven hoe dat zo gekomen is (en dát is pas wetenschap), heb je een groot en onoverzichtelijk probleem.

In het artikel ‘Prestige van Darwin kalft snel af’ stelde Rijkers onlangs dat steeds meer biologen erkennen dat de situatie onhoudbaar wordt. “Leidende Amerikaanse biologen, ook evolutiebiologen, zeggen dat we een nieuwe evolutietheorie nodig hebben”, aldus wetenschapsfilosoof Stephen Meyer.

Steeds meer hebben zij kritiek op het darwinisme, zelfs al aanvaarden ze geen intelligent ontwerp. Een van hen is de celbioloog James Shapiro van de universiteit van Chicago. Zijn nieuw boek heet Evolution: A View From the 21st Century. Hierin is hij ‘op zoek naar een nieuwe evolutietheorie’. David Depew (Iowa) en Bruce Weber (Cal State) schreven onlangs in Biological Theory dat darwinisme “niet langer kan dienen als een algemeen raamwerk voor evolutietheorie”.

Moeten wetenschappers – zie de website Geloof en wetenschap – hun resultaten beter uitleggen en toelichten om zo creationistische interpretaties van hun werk de wind uit de zeilen te nemen, vraagt paleontoloog Russel Garwood van de universiteit van Manchester zich af in een opiniebijdrage in het wetenschappelijke tijdschrift Nature? Garwood haalt een aantal voorbeelden aan van de manier waarop aan wetenschappelijke resultaten een anti-evolutionaire draai wordt gegeven.

Erkennen dat wetenschappers niet alles weten hoort erbij, maar kan worden gebruikt als bewijs tegen evolutie. Net als een wetenschappelijk verschil van mening, zoals er bestaat over de afstamming van vogels. Toch wil Garwood niet dat wetenschappers met meel in de mond gaan spreken. Hij pleit juist voor meer openheid. Wetenschappelijke publicaties die een creationistische ‘spin’ zouden kunnen krijgen, zouden vergezeld moeten gaan van blogs waar de betekenis in duidelijke termen wordt uitgelegd. Ook zouden de fouten in creationistische redeneringen moeten worden beschreven.

Wetenschappers met elkaar in de clinch. Welke god is de beste? Welke wetenschap is waar? Wat moet je geloven? En hoeveel informatie, toelichting en uitleg heb je nodig om te weten wat en wie je kunt geloven? Volgens Rijkers is de strijd tegen de evolutietheorie nog lang niet gewonnen. Maar hij vindt het bemoedigend ‘om te zien dat men nu ook in ‘de’ wetenschap geen genoegen meer begint te nemen met de oncontroleerbare verhaaltjes waarmee biologen al 150 jaar zo verbazend gemakkelijk wegkomen.’

Wordt wetenschap zo langzamerhand ook een kwestie van geloof? Of wie het hardst kan schreeuwen?

Volgens Geloof en wetenschap verbindt Garwood zijn betoog aan een recent besluit in de Amerikaanse staat Tennessee, waar onderwijzers worden aangemoedigd om de ‘zwakke punten’ van de evolutietheorie te onderwijzen. En aan het nationale biologie curriculum in Pakistan, dat voorschrijft om studenten te onderwijzen dat ‘Allah de Schepper en Onderhouder van het universum is’.

Zie: ‘Meer informatie nodig tegen creationisme’

en: Boekbesprekingen: Exit evolutietheorie

Illustr: Het beest in het plaatje, Anchiornis huxleyi, is volgens de meeste definities van ‘vogel’ geen ‘vogel’.
Zie: evolutiebiologie.blogspot.com van biologe Gerdien de Jong voor her en der Anchiornis huxleyi. Haar blog gaat over evolutie en evolutietheorie, niet over geloof en wetenschap, zoals zij zelf stelt.