ChristenUnie politiek verdeeld door religieuze twisten


Katholieken zijn er niet blij mee dat hun Heilige Mis als ‘vervloekte afgoderij’ wordt getypeerd in de gereformeerde belijdenissen, de partijgrondslag van de ChristenUnie. Religie verdeelt de politiek. Dat doet het al jaren. In het CDA en nu ook al een tijd in de ChristenUnie. Religie en politiek gaan niet samen. Binnen de ChristenUnie is onenigheid tussen katholieken en protestanten. 

Na een symposium van het Wetenschappelijk Instituut van de ChristenUnie over de overeenkomsten en verschillen tussen protestants en katholiek denken is binnen die partij weer discussie ontstaan over de functie van de gereformeerde belijdenissen in de Uniefundering, de partijgrondslag.

Remco van Mulligen (rooms-katholiek lid van de ChristenUnie, zoals hij zelf opmerkelijk aangeeft) meldt een en ander in het Nederlands Dagblad, maar vanwege de paywall linkt hij er niet naar en plaatst zijn verslag gratis bij irenaeus en dan is het geschreven door beautifulblues.

Wat in de Formulieren staat is ook in politiek opzicht van grote waarde, voert men vaak aan. Dat klopt. Denk alleen al aan de uitspraken die artikel 36 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis doet over de verhoudingen tussen kerk en staat en de godsdienstvrijheid.

Frappant dat juist de Formulieren van Enigheid de onenigheid veroorzaken tussen de christenen. Die Formulieren zijn de Heidelbergse Catechismus, de Nederlandse Geloofsbelijdenis en de Dordtse Leerregels. Documenten die stammen uit een ver verleden, van honderden jaren terug. Daar kan je natuurlijk nooit vernieuwende politiek van verwachten, laat staan religie die vernieuwend is.

In het CDA sluimert nog altijd de bloedgroepenstrijd en ook in de ChristenUnie staan de katholieken en protestanten tegenover elkaar. Het christendom heeft naastenliefde hoog in het vaandel, maar blijkbaar niet op de politieke grond.

Punt is alleen: er mag nog zo veel wijsheid in die belijdenissen staan, feit blijft dat een gemiddeld ChristenUnie-lid amper nog de namen van die Drie Formulieren kan opnoemen. Ondanks hun wijsheid spelen ze geen rol meer in de partij.

Dat laatste vraag ik me af. De discussie gaat juist over de gereformeerde belijdenissen: de Drie Formulieren. Van Mulligen probeert het op te lossen en vindt dat de ChristenUnie een partij van christenen moet zijn en een partij die politiek bedrijft vanuit een reformatorische traditie. Dat laatste klinkt echter niet echt vernieuwend. En zijn aanmoediging op ontdekkingstocht te gaan in de katholieke sociale leer ook al niet. Zolang dogma’s regeren, zal de strijd blijven.

Tijd voor een religieus-vrijzinnige politieke partij.

Zie: Als ChristenUnie belijdenissen loslaat is dat nog geen verruiming

Illustr: misikiets.nl

Christenen volgen vaak een ander spoor dan Jezus


Op de vraag of Amerikaanse christenen van mening zijn dat hun eigen politieke en maatschappelijke opvattingen volledig overeenstemmen met de visie van Jezus, antwoordt veruit de meerderheid ontkennend. Het gaat hier om mensen die zeggen met overtuiging Jezus te willen volgen; mensen die Zijn woorden voor waar houden. – Dit blijkt uit een grootschalig onderzoek onder Amerikaanse christenen, dat onlangs werd gepubliceerd in Proceedings of the National Academy of Sciences.

Jezus dacht een slagje anders
In het artikel wordt beschreven hoe christenen hun persoonlijke politieke opvattingen en de leer van hun geloof met elkaar verzoenen: Projectie als een middel om dissonantie te verminderen.

‘Frappant is dat de ondervraagden openlijk toegeven dat zij in hun opvattingen soms ver afwijken van hetgeen naar hun overtuiging door Jezus Christus wordt geleerd,’ zegt Lee Ross, hoogleraar sociale psychologie aan Stanford University in Californië. ‘Tegelijk is de heftigheid opvallend waarmee dezelfde mensen zich op Hem beroepen en met woorden van Christus hun opponenten veroordelen. Iets meer bescheidenheid in het debat zou daarom wel op haar plaats zijn.’

Hij is altijd meer dan wij denken
Hoofdredacteur W. B. Kranendonk (RD) verwijst naar genoemd tijdschrift in het artikel Christen heeft de wijsheid niet in pacht, dat zegt: ‘Wij mensen scheppen ons een god naar ons beeld en dan nog luisteren we niet naar hem. We weten het altijd beter.’ Kranendonk verwijst ook naar de onlangs overleden historicus prof. dr. A. Th. van Deursen die bijna twintig jaar geleden in een lezing zei dat wij vaak denken God aan onze kant te hebben, maar ons zelden afvragen of Hij er ook echt staat. We vergeten dat Hij te groot is om in onze beperkte kaders te passen. Hij is altijd meer dan wij denken.

Kranendonk noteert dat de conclusie van Lee Ross, hoogleraar sociale psychologie aan Stanford University in Californië, is dat veel christenen slecht luisteren naar het onderwijs van de Grote Meester en niet bereid zijn om Zijn Woord grondig te bestuderen en er blijk van geven dat zij dat maar heel ten dele kennen. De meeste christenen doen alsof zij de wijsheid in pacht hebben.

Corwin Smidt, directeur van het Henry Institute voor de studie van christendom en politiek aan Calvin College in Grand Rapids, sluit zich daarbij aan. ‘Wees voorzichtig met uitspraken over Jezus’ visie ten aanzien van actuele maatschappelijke vragen. De Bijbel is geen handboek waarin je kant-en-klare oplossingen vindt voor de aanpak van sociale vraagstukken die nu spelen. Christenen vinden in het Woord van God wel basisregels, maar die moeten toegepast worden op de huidige vraagstukken. Die doorvertaling is mensenwerk. En dat is altijd onvolkomen.’

Zie: Christen heeft de wijsheid niet in pacht
(Reformatorisch Dagblad)

Bron: How Christians reconcile their personal political views and the teachings of their faith: Projection as a means of dissonance reduction
(PNAS) 

Foto: De rooms-katholieke Republikein Rick Santorum zegt politiek te bedrijven op basis van Bijbelse waarden. (Trouw) © ap 

Grondrechten òòk bedoeld als bescherming tegen religie


Het is wrang om in deze tijd van grote aantallen slachtoffers van misbruik door de katholieke kerk André Rouvoet (ChristenUnie) te horen pleiten voor artikel 6 van de Grondwet, waarin staat dat ieder het recht heeft zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. 

Rouvoet: ‘Iedereen mag geloven wat hij of zij wil. Die vrijheid van godsdienst en levensovertuiging koesteren we in een open democratische samenleving. In zo’n samenleving mogen religie en levensovertuiging ook bekritiseerd worden. Maar je begeeft je op glad ijs als je vanuit kritiek op religie politiek gaat ingrijpen. Grondrechten zijn juist bedoeld om mensen tegen de overheid te beschermen.’

Grondrechten zijn ook bedoeld om mensen (kinderen) tegen religie te beschermen! André Rouvoet noemt misbruik niet in zijn bijdrage ‘Confronteren is iets anders dan verbieden’,  in de bundel Breekpunt of bindmiddel – Religieus engagement in de civil society. Dan gaat het slechts over hoofddoekjes, besnijdenis en het SGP-verbod voor vrouwen op actieve politieke participatie. Geen woord over dat enorme misbruik in de kerk. ‘Maar je begeeft je op glad ijs als je vanuit kritiek op religie politiek gaat ingrijpen,’ zegt Rouvoet. – Het is mijns inziens meer zo dat de politiek zich op glad ijs begeeft als zij niet ingrijpt.

Rouvoet: ‘Het is immers eerst en vooral aan de leden van de betreffende gemeenschappen om te bepalen of zij zich aan een geloofsleer of aan bepaalde vormen van geestelijk gezag willen onderwerpen. Dat is niet, of in elk geval niet in eerste instantie, aan politici of politieke partijen.’

Grondrechten zijn niet bedoeld om politiek en overheid op afstand van het privé-domein te houden. Anders kunnen genoemde mensonterende excessen zoals misbruik een kans krijgen. Dan heb ik toch liever te maken met mensen als Femke Halsema die de nodige kritiek uitte op hoe binnen sommige religies met die godsdienstvrijheid wordt omgegaan.

Breekpunt of bindmiddel, Religieus engagement in de civil society, onder redactie van Paul Dekker, Gürkan Çelik en Iris Creemers, ISBN: 978-90-211-4318-7

Zie: Grondrechten als bescherming tegen de overheid – door André Rouvoet (Theoblogie)