Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer vertelt in Alkibiades dat de jonge politicus Alkibiades onder de indruk is van zijn vriend Socrates’ zoektocht naar het Goede, het Ware en het Schone. Alkibiades vindt echter dat het in de praktijk van de politiek onmogelijk is aan zulke verheven criteria te voldoen. – In Absolute Democratie laat Ilja zien dat politiek nu leidt tot de klimaatcrisis, groeiende ongelijkheid, en oorlog in Europa. En ook dat machthebbers onze democratische verworvenheden bedreigen door de vrije pers aan te vallen, rechters te ondermijnen en de weg vrij te maken voor nepnieuws.

‘De toestand in de wereld is kritiek, verworvenheden als democratie en open samenleving staan mondiaal onder grote druk’
_{(Ilja Leonard Pfeijffer)}

Democratie ligt onder vuur
Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer onderbouwt in Absolute Democratie, zijn nieuwe bundel ‘alarmerende essays’, dat de democratie onder vuur ligt. En dat ‘het neoliberalisme met zijn ongebreidelde groei tot almaar toenemende ongelijkheid leidt’.

Rechtsstaat genegeerd
Onverschilligheid vindt Ilja een groot gevaar. We moeten ons teweerstellen tegen de extreemrechtse en antidemocratische krachten die niks liever willen dan onverschilligheid. Zijn bundel essays verwijzen naar het idee dat de winnaar van de verkiezingen het democratisch mandaat heeft om te doen wat-ie wil: absolute democratie. In het Leidsch Universitair Weekblad Mare is redacteur Sebastiaan van Loosbroek in gesprek met de schrijver.

‘Trump is daar het meest afschrikwekkende voorbeeld van. Gelukkig begint Europa te begrijpen dat Amerika misschien geen bondgenoot meer is. En misschien zelfs niet eens meer een democratie. (…) Kiezers van traditionele partijen zien hoe de rechtsstaat wordt genegeerd door partijen als de PVV, bijvoorbeeld door de poging een noodwet in te voeren voor het immigratievraagstuk.’
_{(Ilja Leonard Pfeijffer)}

Gepromote onverschilligheid
In Absolute Democratie zwengelt Ilja de discussie over die gepromote onverschilligheid aan in de hoop dat mensen wakker worden en erover beginnen na te denken.

‘Daar moeten we ons tegen teweerstellen. Elke vrijdagavond dat je het aan de bar hierover hebt met je vrienden is al een strijd tegen onverschilligheid. Zelfs al bereik je er twee mensen mee: dat is misschien niet veel, maar ook niet niks.’
_{(Ilja Leonard Pfeijffer)}

Socrates berispt Alkibiades in het huis van een courtisane

Toenemende sociale spanningen
Partijen als de PVV, JA21 en BBB wil Ilja niet verbieden, maar alleen zorgen dat mensen snappen dat er een heel andere democratieopvatting achter zit en wat daarvan de gevaren zijn. Maar ook het neoliberalisme met zijn ongebreidelde groei heeft volgens de schrijver heel veel problemen veroorzaakt: een economisch systeem dat leidt tot almaar toenemende ongelijkheid.

‘Ook de klimaatcrisis komt voort uit dat model van ongeremde groei. Je hoeft niet lang na te denken om tot de conclusie te komen dat dat niet langer goed gaat. Zowel vanwege de totale roofbouw die op de planeet wordt gepleegd, waardoor we die mogelijk onleefbaar maken, als toenemende sociale spanningen vanwege de groeiende ongelijkheid, draait het hele kapitalistische systeem uit op een mislukking. Dan moet je de moed hebben om voorstellen te doen voor verandering.’
_{(Ilja Leonard Pfeijffer)}

‘Niet alle politici zijn volledig dom’
Als een van de eigenschappen van de huidige democratie, zegt Ilja dat die heel erg gericht is op de korte termijn. Veel politici vindt hij laf: ze kijken alleen maar panisch naar opiniepeilingen en zijn bang voor wat de kiezer van ze vindt.

‘Het zou heel verfrissend zijn als zij zich meer gaan bezighouden met het creëren van draagvlak voor wat op de langere termijn goed is voor het land. Niet alle politici zijn volledig dom – wel veel, maar niet allemaal – dus je zou verwachten dat politici ermee aan de slag gaan.’
_{(Ilja Leonard Pfeijffer)}

Traditioneel links
‘Links moet in deze tijd niet bang zijn om kritiek te hebben op het kapitalistische systeem’, zegt Ilja. Terugkijkend in de tijd vertelt hij dat traditionele linkse partijen aan geloofwaardigheid hebben ingeboet, en niet alleen in Nederland. Meer verleden haalt hij op: het kapitalistische systeem werd omarmd door van alles te privatiseren. Het socialisme moest zijn ‘ideologische veren afschudden’ (premier Wim Kok). Vlak na de val van de Muur leek het of het kapitalisme definitief had gewonnen.

‘Linkse partijen zijn daarin meegegaan, om redenen die destijds begrijpelijk waren. Maar dat is funest gebleken. Een partij als de PvdA geloven mensen niet meer. Ze wekken de indruk een regentenpartij te zijn die de status quo handhaaft.’
_{(Ilja Leonard Pfeijffer)}

‘Tenzij we nu ingrijpen’
Ilja verwijst als voorbeeld naar Bernie Sanders die voor het afschaffen van Wall Street pleit. En naar Zohran Mamdani, die burgemeester van New York is geworden met een heel links programma. ‘Dat creëert enthousiasme en elan’.
Mare vraagt Ilja of het niet ook inherent is aan linkse partijen dat ze vaker ideeën hebben voor de lange termijn die onaantrekkelijker klinken. De klimaatcrisis en ongelijkheid kan je immers niet in vier jaar bestrijden.

‘Mensen zijn van nature niet goed in nadenken over de lange termijn. Maar dan moet je het dus goed uitleggen door bijvoorbeeld te zeggen: als we nu doorgaan met olie boren is dat voor de korte termijn prettig, maar je kinderen en kleinkinderen komen terecht in een verschrikkelijke wereld. Daar kunnen mensen gevoelig voor zijn.’ 

‘We kunnen niet doen alsof er géén reden is om bang te worden. Laten we die angst maar aanjagen. Maar dat moet je wel combineren met een uitweg: “We gaan naar de verdoemenis, tenzij we nu ingrijpen.” Dat is geen leuke boodschap, maar het alternatief is nog veel erger.’
_{(Ilja Leonard Pfeijffer)}

Bron:
Mare: De toestand in de wereld is één grote clusterfuck, zegt schrijver Ilja Leonard Pfeijffer

Absolute democratie | Ilja Leonard Pfeijffer | Kroniek van een aangekondigde afrekening | De Arbeiderspers | 320 pp. | € 23,99

Beeld: VPRO PODCAST – Nooit meer slapen, 5 februari 2026: ‘Absolute democratie: Kroniek van een aangekondigde afrekening. Van populisme en cultuuroorlog tot accelerationisme en surveillancekapitalisme: het komt allemaal terug in deze bundel met alarmerende essays’.
Beeld Socrates berispt Alcibiades* in het huis van een courtisane: Olieverfschilderij van Germán Hernández Amores uit 1857 – in: Filosofie Magazine (Hans Achterhuis: Zonder Hannah Arendt wint Alcibiades niets)*
*Hoewel Pfeijffer zelf de Griekse spelling van ‘Alkibiades’ gebruikt in zijn boek, hanteert Filosofie Magazine met ‘Alcibiades’ de gangbare Latijnse spelling.