Het Godsbewijs als ‘glanzende aanmatiging van de speculatieve rede’


Het lijkt Emanuel Rutten onmogelijk om sluitend te bewijzen dat God bestaat. Dit zegt de filosoof zelf – van wie de NYTimes meldde dat ‘Emanuel Rutten proves that it’s impossible that God does not exist‘ en een link plaatste naar zijn blog – in antwoord op Porphyrios, die er in het Filosofieblog alle vertrouwen in heeft dat God niet bestaat en daarin uitlegt waarom het bestaan van God zeer onwaarschijnlijk is.

Rutten: 1. Voor alle p geldt dat als p noodzakelijk onkenbaar is, dan is p noodzakelijk onwaar. 2. De propositie ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onkenbaar. 3. Ergo: ‘God bestaat niet’ is noodzakelijk onwaar. 4. Ergo: het is noodzakelijk waar dat God bestaat.

Moraaltheologie
Zou Immanuel Kant het bewijs van Rutten ook een ‘glanzende aanmatiging van de speculatieve rede’ genoemd hebben? Zo luidde indertijd zijn commentaar op het Godsbewijs van Anselmus. Volgens Kant is een Godsbewijs van de zuivere rede onmogelijk, alleen de moraaltheologie bewijst God. Journalist en doctor in de filosofie Mathias Schreiber citeert Kant in De onsterfelijke ziel waarin Schreiber de gedachte bespreekt dat de ziel het lichaam overleeft, dat dit al duizenden jaren oud is en mensen verbindt van de meest uiteenlopende culturen.*

Kant beschouwt het begrip van een ‘hoogste wezen’ slechts als een ‘in menig opzicht zeer nuttige idee’, die net zo weinig door de empirie onder controle te krijgen is als het bevatten van een Al der dingen.

Thomas van Aquino
Schreiber schrijft over verschillende godsbewijzen, onder meer over die van Thomas van Aquino. Kant wijst alle godsbewijzen af, ook die van Anselmus. Opmerkelijk is dat Van Aquino een belangrijk tegenbewijs laat voorafgaan aan zijn bewijzen. Schreiber roemt zijn argumentatiediscipline…

Als God bestond, oneindig was, almachtig, goed, dan zou er niet slechts (malum) op aarde kunnen zijn. Maar omdat dat slechte er wel is, bestaat God niet.

Verlichtingsfilosofen
Terug naar Rutten versus Porphyrios. Laatstgenoemde legt uit waarom het bestaan van God zeer onwaarschijnlijk is en waarom mensen geloven dat God bestaat terwijl die niet bestaat. Hij beperkt zich in zijn antwoord tot vijf beroemde theorieën die hij samenvat in zijn antwoord op Rutten. En zo komen (meestal ongelovige) denkers als Hobbes voorbij, Feuerbach, Nietzsche, Freud en Habermas. Zo verklaart, aldus Porphyrios, Hobbes – en na hem een eindeloze stoet van Verlichtingsfilosofen – het geloof in goden op grond van onwetendheid en angst: men begrijpt de werkingen van de natuur niet en schrijft daarom alles toe aan onzichtbare machten waaraan men onderworpen is en die men tevreden moet stellen.

Dat God bestaat is dan ook niet iets dat gelovigen weten of zelfs redelijkerwijs kunnen veronderstellen, maar iets wat zij hopen – en in Kants woorden ook wellicht mogen hopen. Voor mensen die daarentegen de moed hebben het onwaarschijnlijke af te wijzen en daarmee het houvast dat geloof biedt op te geven ligt een nieuwe uitdaging in het verschiet waarbij de kracht moet worden gevonden in zichzelf in plaats van een denkbeeldig opperwezen buiten hem.

Atheïsme
Rutten beantwoordt Porphyrios alinea voor alinea. Hij zegt onder (veel) meer dat Porphyrios zijn vijfde alinea eindigt met een oproep aan de gelovige om overtuigende argumenten te leveren. Deze argumenten zijn volgens Rutten ruimschoots voorhanden (zie bijvoorbeeld de in 2009 verschenen Blackwell Companion to Natural Theology) en dienen door hem stuk voor stuk meegewogen te worden indien hij werkelijk serieus zijn atheïstische wereldbeeld zou willen verdedigen. Zolang hij deze argumenten uit de weg gaat is van een werkelijke verdediging van atheïsme dan ook helemaal geen sprake.

Prophyrios probeert onder andere het bestaan van God op gelijke hoogte te brengen met allerlei claims waarin geen enkel weldenkend mens gelooft, zoals sterrenwichelarij. Deze claims staan volgens Rutten epistemisch echter helemaal niet op gelijke hoogte, zoals Porphyrios ten onrechte suggereert.

Er zijn namelijk een groot aantal rationele argumenten vóór het bestaan van God, argumenten waar je in jouw bijdrage maar niet op in wilt gaan. Daarentegen zijn er geen rationele argumenten voor sterrenwichelarij. En uit het feit dat we God niet nodig hebben in de fysica volgt geenszins dat God niet bestaat. Natuurlijk niet.

De onsterfelijke ziel

Mathias Schreiber

ISBN 9789049200312

2008

Meulenhof Boekerij


Zie:
 Waarom God niet bestaat

En: Over Porphyrios’ betoog ‘Waarom God niet bestaat’

Cartoon: website gjerutten

De hel is een absurd religieus concept


UITGELICHT – De hel gaat weer eens als een lopend vuurtje door vrijzinnig en orthodox katholieke kringen. ‘Oh, worden we allemaal gered?’ concludeert Anthony Ruijtenbeek na het lezen van het interview met Frank Bosman in het Brabants Dagblad. Ruijtenbeek gruwt van de vrijzinnigheid van deze theoloog die stelt dat de hel leeg is en de hemel vol. Ruijtenbeek gelooft eerder dat eenieder de liefde van God zal ervaren, maar houdt er gelijk stevig rekening mee dat dit toch niet voor iedereen het geval zal zijn.

‘Ik denk wel dat uiteindelijk de hel praktisch gezien leeg zal zijn, omdat de liefde van God ten langen leste sterker zal blijken te zijn dan zijn eigen rechtvaardigheid. De hel is dus leeg maar de hemel is vol’
(Cultuurtheoloog Frank Bosman)

Het is, zoals katholiek blogger en publicist Ruijtenbeek uiteindelijk stelt: ‘God weet het, en ik niet.’ Toch blijven religies vasthouden aan het hellevuur – een kwart van de christenen gelooft er nog altijd in. Religies hielden dit religieuze concept achter de hand om de gelovige aan zich te ketenen. Paus Benedictus stelde onlangs nog dat ‘seks voor het huwelijk een hele zware zonde is’. En volgens Greg Laurie (zie CIP) is ‘één zonde genoeg om ons uit de hemel te houden’. Het dreigen met de hel en verdoemenis heeft lange tijd gewerkt: sidderend gingen mensen van God houden – of juist niet, want velen konden God en hel niet rijmen. Van zo’n God word je vanzelf atheïstisch.

Waaruit bestaat de hel?
‘Zij bestaat in de eeuwige verdoemenis van diegenen die uit vrije keuze in doodzonde sterven. De ergste straf van de hel bestaat in het eeuwig gescheiden zijn van God. In Hem alleen immers kan de mens het leven en het geluk vinden, waartoe hij geschapen is en waarnaar hij streeft. Christus vat deze werkelijkheid samen in de woorden: “Gaat weg van Mij, vervloekten, in het eeuwige vuur!” (Mt. 25, 41).’

Vrije wil of niet
Vrije keuze? Mensen zijn genetisch zo geschapen dat ze het leven leiden dat ze leiden. Ze groeien op in een omgeving waarin ze verder ge- of misvormd worden. Je doet wat je kan als mens, en daarbij ben je dus sterk afhankelijk van je genen die een enorme invloed hebben op het leven dat je leidt. Je eigen leven glijdt soms onbewust aan je voorbij en soms denk je achteraf pas na over wat je nu weer hebt gedaan of nagelaten. Veel heb je niet in eigen hand. De vrije wil van de mens wordt er erg relatief door. Volgens sommige neurowetenschappers bestaat die vrije wil niet eens.

Heilige of misdadiger?
Volgens mij zijn we op aarde om iets leren en is de een daar behendiger in dan de ander, de een heeft meer talenten meegekregen dan de ander. Je hebt mazzel als je in staat bent om een beetje evenwichtig door het leven te gaan. Sommige mensen zijn door hun onwetendheid of domheid nauwelijks in staat een goed leven te leiden, de meeste criminelen zijn domweg gestoord. Levens zijn eigenlijk niet echt eerlijk ‘verdeeld’.

Geluk of gedoemd
Als je als pas geboren baby ‘de mazzel hebt’ dezelfde dag nog te sterven, ga je rechtstreeks naar de hemel: je loopt niet eens de kans iets te doen waardoor je in de hel komt. Maar als je honderd jaar wordt… Zo kan het ook zijn dat de een het ‘geluk’ treft dat hij een leven als heilige kan leiden en de ander ‘gedoemd’ is te leven als misdadiger. ‘Dat moet beloond en gestraft worden,’ stelt de katholieke ‘meest spraakmakende cultuurtheoloog’ Bosman. ‘Ons rechtvaardigheidsgevoel vereist dat er een hel is.’

‘Want dat wat je op aarde doet moet ertoe doen. Zonder hel zou het niet uitmaken wat je op aarde uitvreet: heiligen en misdadigers komen dan allebei in de hemel. Ik denk wel dat uiteindelijk de hel praktisch gezien leeg zal zijn, omdat de liefde van God ten langen leste sterker zal blijken te zijn dan zijn eigen rechtvaardigheid. De hel is dus leeg maar de hemel is vol.’

Volmaakt of onvolmaakt
Omdat de mens al te afhankelijk is van zijn genen, vind ik dat het concept hel absurd is. God heeft ons onvolmaakt geschapen en daardoor maken we fouten, in onze genen ingebakken. De mens bestraffen voor zijn ‘ingeschapen’ eigenschappen, is onrechtvaardig. Dan had God ons volmaakt moeten scheppen.

Bronnen:

* ‘O, worden we allemaal gered?’
* ‘De hemel en de hel zijn springlevend’

Illustr: De poorten van de hel (religie.blog.nl)
Update november 2025 (Lay-out, sommige links / bronnen helaas niet meer herleidbaar en daarom verwijderd.

Nieuwe religie: onsterfelijk in de hel met het transhumanisme


Dit is ècht de hel: ‘Aanhangers van het transhumanisme geloven dat ze op een dag, in de eerste helft van deze eeuw, in staat zullen zijn de menselijke geest te uploaden naar een computer. Hiermee zou de mens onsterfelijk worden. Immers: je zou de geest van iemand digitaal kunnen kopiëren en duizend jaar later in een ander lichaam – een robotlichaam of in een virtuele wereld, een hemel of hel – kunnen implanteren.’

De Kerk van Turing wil het metafysische vervangen door werkelijk bestaande techniek. Lijkt me genieten! Maar niet heus. Zouden er echt mensen zijn die op die manier onsterfelijk willen worden? Als mens je leven verder slijten in een supergeavanceerde laptop?

‘Er zullen wezens ontstaan die tien, duizend, misschien zelfs wel een miljard keer slimmer zullen zijn dan een mens. Hoe noem je een panoptikon, een wezen dat alles van je ziet, in staat is met miljarden mensen tegelijk te praten en de gehele wereld bestuurt? Juist, een god,’ zegt Germen van visionair.nl.

Stephen Hawking
Een monster van een god moet dat zijn. De mens als machine, die alleen nog maar kan kletsen met andere machines. En dat dan ‘leven na de dood’ noemen. Wat een hyperbool! Ik denk dat vooral Stephen Hawking dit vooruitzicht als een regelrechte nachtmerrie zal beschouwen; slechts via een spraakcomputer kan hij communiceren, is dus al deels een machine en zal daar beslist niet blij mee zijn.

Het materialisme compleet. De geest is compleet uit de fles, volledig verdwenen uit de mens. De mens als pure materie. Materie is dood. Is dat de door de mens verlangde onsterfelijkheid? Eeuwig gevangen in een machine als toppunt van mens-zijn? Je weet echt niet wat je leest:

‘Het is niet meer nodig goed te leven volgens de regels van een of andere godsdienst. Het is voldoende om je hersens te laten aftasten door een geavanceerd apparaat en de vrijgekomen informatie op te slaan.’

God bewaar me.

Zie: De Kerk van Turing: kunnen religie en wetenschap verenigd worden?

Foto: ‘Then, there was der Maschinenmensch’ (cyberartsweb.org)