We leven niet naar waar we voor ‘bedoeld zijn’

essentie

De zin van het leven vinden? Dat kan. Als je meer naar je aangeboren essentie gaat leven. Momenteel leven we niet naar waar we voor ‘bedoeld zijn’. Dit kan tot een diep gevoelde onvrede leiden (bijvoorbeeld in een midlifecrisis), maar ook leiden tot een ongebreideld najagen van roem of rijkdom. Je leeft dan vanuit je zelfbeeld. En niet naar je aangeboren essentie. – De Vierde Weg van mysticus Georgi Gurdjieff (1866-1949) en zijn leerling, de Russische filosoof Pyotr Demjanovitsj Ouspensky (1878-1947), blijkt een verrassend actuele ontwikkelingsmethode voor het dagelijks leven.

Met zelfbeeld wordt onze verworven persoonlijkheid bedoeld. Tot onze essentie behoren al onze individuele eigenschappen die we bij geboorte meekregen: onze mogelijkheden en talenten en onze beperkingen en handicaps. Ook onze geaardheid (natuur) behoort ertoe. Van onze essentie is dus niets in dit leven verworven.

Vele dogma’s en taboes zijn verdampt
Is De Vierde Weg van Gurdjieff  en Ouspensky nog wel van deze tijd? Zeker. Meer dan ooit zelfs, want onze tijd biedt vele voordelen: we verwierven individuele vrijheid, vele dogma’s en taboes zijn verdampt en er zijn legio informatie- en communicatiemogelijkheden. Anderzijds is de moderne mens in de huidige ‘maakbare wereld’ toch niet méér naar zijn essentie gaan leven en identificeert hij zich (individueel en collectief) als nooit tevoren met trends, hausses en overtuigingen op allerlei maatschappelijk en spiritueel gebied.
(Spiritueel filosoof Michiel Koperdraat)

De Vierde Weg is een combinatie van de drie traditionele ontwikkelingswegen: die van de Rede (de filosoof of denker), die van het Hart (de monnik of toegewijde) en die van het Lichaam (de fakir of yogi.) In Koorddanser, een online platform voor bewustwording en spiritualiteit, staat het artikel Een eeuw lang mensen ontwikkelen – Gurdjieff en Ouspensky. Hierin stelt Koperdraat dat we onszelf volgens De Vierde Weg niet goed kennen en dat we ons daarvan niet bewust zijn, dat we de meeste dingen mechanisch doen en ons voortdurend identificeren met denkbeelden, gevoelens en situaties. Volgens Koperdraat blijkt nu het bijna een eeuw oude gedachtegoed van De Vierde Weg – als spirituele traditie – verrassend actueel.

De mens een wezen met onvoorstelbaar grote mogelijkheden
‘Volgens Gurdjieff is de mens, iedere mens, van nature toegerust met onvoorstelbaar grote mogelijkheden. Door deze tot ontwikkeling te brengen, kan hij volgroeien tot een Mens in de ware zin van het woord. Dit is het hoge doel waartoe ons dit leven is geschonken. Deze mogelijkheden zijn echter slechts als kiem in ons aanwezig en kunnen alleen verwerkelijkt worden door een doelgericht en zinvol ‘werken aan onszelf’.’
(Uit: Gurdjieff – De mens en zijn werk.)

De mens lijkt volgens Koperdraat de laatste eeuw dus niet wákkerder geworden: ‘alleen een werkelijk besef van zijn mogelijke ontwikkeling kan maken dat hij de onbewustheid van denken, voelen en handelen zal kunnen overstijgen’.

Bronnen o.a.: Een eeuw lang mensen ontwikkelen – Gurdjieff en Ouspensky  (Koorddanser)

Beeld: bewegingskracht.be

De vierde weg | P. D. Ouspensky | Milinda Uitgevers B.V. | ISBN: 9789062715381 | 444 pag. | € 28,25 | ‘De psychologische ideeën – ontleend aan woordelijke verslagen van deze lezingen – worden in dit werk uitvoerig behandeld en zijn volgens Ouspensky vooral belangrijk om de vragen en antwoorden die op elke lezing volgden. In dit boek ontwikkelt Ouspenski zonder enig wetenschappelijk, godsdienstig en wijsgerig vooroordeel, een stelselmatige psychologische methode, die het de lezer mogelijk maakt zichzelf te leren kennen.’ (Milinda Uitgevers B.V.)

Ouspensky schreef een aantal boeken waarvan Op zoek naar het wonderbaarlijke (In Search of the Miraculous) zijn meest bekende is. De essentie van wat hij wilde overdragen op het gebied van innerlijke ontwikkeling is echter nog het beste te lezen in het relatief kleine boekje De mens en zijn mogelijke evolutie (The Psychology of Man’s Possible Evolution) dat hij vlak voor zijn dood schreef. Hierin is het stelsel van De Vierde Weg zeer compact weergegeven. In feite staat hier alles in wat we nodig hebben, om te bestuderen en te volgen, teneinde een werkelijk bewust mens te worden.’
(Uit: Een eeuw lang mensen ontwikkelen – Gurdjieff en Ouspensky)

About Paul Delfgaauw

‘Zinzoeker’ Paul Delfgaauw, opleiding Religiestudies – richting Media & Cultuur (2014 – 2019) – aan de Academie voor Geesteswetenschappen Utrecht (eindexamenscriptie: ‘Het draagbare Joodse vaderland’), verkent sinds jaar en dag de gebieden religie en filosofie. Vanaf de eerste dag dat op de lagere school in de catechismusles de vraag werd voorgelegd waartoe de mens op aarde is, werd dat het zingevend en -zoekend levensthema. Grasduinen door boeken, tijdschriften en kranten en later de digitale media met verhalen over 'Meer' – met het innerlijk weten dat God, De Eeuwige, het Al, op Zijn wijze deel uitmaakt van al het leven. Op kritische wijze wordt zin en onzin van religie en filosofie beschouwd en eveneens het gedachtegoed van ‘niet-religieuze’ levensbeschouwingen. In deze tijd bieden internet en de sociale media wereldwijd toenemend stof tot nadenken over goden en mensen, en hun zoektocht naar elkaar. Dit blog staat niet bol en vol van de eigen ‘mening’, maar vooral van wat tot nadenken stemt. Minder toegankelijke stof wordt wat toegankelijker gemaakt door samenvattingen en/of doorverwijzingen naar relevante links, zo nodig aangevuld met passende en aanvullende teksten van anderen.

5 Responses

  1. De zin van het leven is het leven.
    Het leven heeft geen doel.
    De wereld is al reeds volmaakt.

    Behalve als je meent dat de wereld niet volmaakt is: dan is die voor die persoon ook niet volmaakt

    Like

  2. Zwerver

    Wat er hier in de inleiding staat is dat je de zin van het leven kan vinden als je naar je ware essentie leeft. En dat als je dat niet doet, dat je dan leeft vanuit je zelfbeeld. Ik kan me daar wel in vinden. Maar wat is dan zo’n zelfbeeld en hoe maak je daar een einde aan? Vergeet even dat gedoe over identificatie, daar staat internet al vol mee. Voor beantwoording van die vraag dienen we naar het verleden te kijken. Een zelfbeeld kan niet in de toekomst gemaakt zijn en dan nu actueel zijn. Een zelfbeeld is in het verleden geschapen en is nu actueel. Het is eigenlijk het totaalbeeld waar jij aan gehecht bent. De verzameling van verlangens en afkeer uit onze herinnering die we ‘zelf’ hebben gemaakt en waarvan we hopen en wensen om die straks, morgen, volgend jaar voort te zetten.

    Jemig, hoe geef je dat in hemelsnaam op? Hoe doe je dat! En wat schiet je er dan mee op?
    Als er geen zelf meer is, wat koop ik er dan nog voor? En is dat niet erg eenzaam zo zonder zelf? Dat laatste is wel een grappige vraag trouwens. Want om eenzaam te zijn heb je iemand nodig die je vervolgens mist. Denkt er iemand wel eens over zulke zaken na? Eenzaamheid is een groot probleem lees je wel eens, maar dat impliceert al “ik en een ander”. Voor beantwoording van dit vraagstuk over zelf en zelfbeeld dienen we dus niet naar meditatie te gaan maar naar ons gevoel. Iemand missen kan alleen als je over een zelf en dus een zelfbeeld beschikt. Dat wekt dus dat gevóel van eenzaamheid op! Dat gevoel van ‘godsverlatenheid’. Gelukkig kunnen we onze gevoelens als welkome gasten begroeten, binnen nodigen en tot object van waarneming nemen.

    Like

  3. Zwerver

    Wat een vreemde term, Objectief bewustzijn. Die ken ik niet. Bewustzijn is de schepper van het zelf als hetgeen wat ervaart en zichzelf bepaalt aan de hand van de buitenwereld en ook iets wilt van die buitenwereld. Waar er met het zoeken een einde aan kan komen is het opgeven van die zelfgeschapen zelf zonder uitzicht op een beloning. Dat zou ik eerder een objectloos bewustzijn noemen. Het zelf als object is er dan immers niet meer, die sterft.
    Toch wordt het omschreven als “een staat van bewustzijn waarin ‘ik en de ander/het andere’ in de ruimste zin van het woord niet langer als afgescheiden van elkaar wordt ervaren, maar als één”.
    Dat klinkt weer als dat de éne mens de ander ontmoet in een centrumloos (objectloos) bewustzijn.
    Maar het zijn maar woorden hè.

    Like

  4. internettoerist

    Ik ben het eens met wat in dit artikel staat. Ik weet alleen niet of je daarmee ook een “zin” bereikt.

    Iemand die niet leeft volgens zijn/haar essentie, kent vooral veel problemen die hij/zij zelf onbewust creëert. Dat kan zich vertalen in conflicten, woede, stress, angst, ziekte, depressie, eenzaamheid, enzovoort. Iemand die luistert naar de essentie van het zijn/bestaan, keert zich af van onze maatschappelijke “bezorgdheden” en “te bereiken doelen”. Dat betekent niet dat die persoon onverschillig wordt, hij/zij doet alleen niet mee met de zelfgecreëerde waanzin, waardoor ook bovengenoemde problemen in veel mindere mate opduiken. De waanzin-gerichte maatschappij ziet zo’n persoon dan meestal als een mislukkeling of een zonderling.

    Als men dan tot de essentie komt, ben ik er niet van overtuigd dat daar een “zin van het bestaan” aan gekoppeld is. Toch niet vanuit mijn ervaring. Er is dan een vredige vorm van ‘zijn’, meer niet. Die “zin” is mijns inziens een concept van de dualistische geest. Je kunt voor jezelf een “zin” bedenken, maar dat is mijns inziens nog geen “zin van het bestaan/leven” in het algemeen. Wie/wat zou dan zo’n functie of zin toebedelen, buiten wijzelf?

    Vriendelijke groet

    Like

Reacties welkom. Er kan gemodereerd worden.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.