‘JIJ bent de weg de waarheid en het leven’

choix.1

Het exoterisch of ‘oude, kerkelijke’ christendom houdt de mens niet alleen geboden voor, maar ook dogma’s en leerstellingen waarin mensen moeten geloven. Het esoterisch christendom echter leert de mens de weg naar binnen te gaan. In de afgelopen decennia verloor het exoterisch christendom meer en meer de kracht om mensen te inspireren en bij te staan in hun zoektocht naar antwoorden op de vele levensvragen. Een nieuwe inspiratiebron kan je dan vinden in het oorspronkelijke, eeuwenoude esoterische christendom. Of in zen. 

Wat is nu precies het verschil tussen esoterisch en exoterisch? Esoterisch betekent het naar binnen gerichte, in de zin van innerlijk of verborgen, zegt theoloog Hans Stolp. Het tegenovergestelde is ‘exoterisch’, dat het naar buiten gerichte, het uitwendige, het openbare, uitdrukt.

Het esoterische of ‘de esoterie’ houdt zich bezig met de waarheid die zich in of achter de uiterlijke verschijnselen bevindt. Want alles wat bestaat heeft niet alleen een uiterlijke, maar ook een innerlijke kant. Dat geldt voor de vormen die we in de natuur vinden, maar ook voor de verschijnselen en gebeurtenissen die zich in het leven van alledag voordoen. Aan al het uiterlijke ligt iets innerlijks, een verborgen waarheid, een reden van bestaan, ten grondslag.’ (Hans Stolp) 

Het Boeddhistisch Dagblad stelde onlangs de vraag: ‘Heb je werkelijke interesse in esoterie? Wil je werkelijk er achter komen wie je bent?’ Het geeft als voorbeeld het verschil tussen onze persoonlijkheid en zelfontplooiing waarbij persoonsontwikkeling exoterisch is en zelfontplooiing esoterisch. Je kunt naar binnen door de weg, ‘het pad’, op te gaan, op onderzoek uitgaan om dingen te ontdekken met als leidraad waarheid. In het christendom wordt dit bekering genoemd, je keert je op je schreden terug naar binnen, esoterie. Op dat pad ben je zowel het pad als diegene die het bewandelt. Zeshin van der Plas geeft een lezing, een ‘reisbeschrijving’.

Beschouw de lezing maar als om een zwembad heenlopen, en alles wat daar afspeelt goed observeren. Erin springen is een heel ander verhaal.’ (Zeshin van der Plas)

Pak jezelf beet, geloof in jezelf, geloof dat je het kan, geloof in verlichting, zegt Van der Plas in het BD. En doe dit onvoorwaardelijk, neem zelf de volledige verantwoording, zegt hij erbij. Volgens hem ben je namelijk verantwoordelijk, simpelweg omdat je geboren bent.

Niet je leraar, je buurman of buurvrouw. Je kunt je pijn niet op de schouders van een ander leggen. Je zult zelf je pijn moeten dragen. Niemand kan voor jouw eten, plassen, of pijn hebben. Jij bent de weg de waarheid en het leven. En… je hoeft het niet te bereiken, het is geen ver verwijderd doel. Het is namelijk: jij bent de weg de waarheid en het leven. Dichterbij kan toch niet. Jij bent hier, het leven is hier en het pad is hier. En toch geloof je niet dat dit voor jou mogelijk is. Wat gebeurt er als je de controle over (jezelf) los laat?’ (Zeshin)

Werkelijk zonder terughouden je leven in de waagschaal leggen, daar heeft Van der Plas het over. Dit is volgens hem wat je tegen komt als je aan zen begint.

Maar… Dit kom je ook tegen als je geen zen doet. Tijdens het leven komt iedereen dit tegen. Het verschil is wanneer je zen beoefent, oefen je jezelf om er mee om te kunnen gaan, je eraan over te geven. Zen is een oefening in leven en sterven. Nee, het is niet makkelijk, maar je leven en sterven wordt er interessanter, waardevoller en intenser van.’ (Zeshin)

Zie: Esoterisch en exoterisch
(Zeshin van der Plas: ‘Maar door te luisteren naar reisverhalen kom je niet op de plaats van bestemming.’ Dat geldt eveneens voor dit blog. Niet alleen lezen…) 😉

Website Hans Stolp

Beeld: han-projet.ch

About Paul Delfgaauw

‘Zinzoeker’ Paul Delfgaauw, sinds september 2014 student Religiestudies – richting Media & Cultuur; sinds 2016: Vrije studierichting – aan de Academie voor Geesteswetenschappen Utrecht (voorheen HGU), verkent sinds jaar en dag de gebieden religie en filosofie. Verwacht begin 2019 afgestudeerd te zijn. ------- Momenteel werkt hij aan zijn eindexamenscriptie ‘Het draagbare Joodse vaderland’, zoals de Duitse dichter, van Joodse afkomst, Heinrich Heine (1797 – 1856) de geschriften omschreef die de Joden in de diaspora eeuwenlang veel structuur en samenhang hebben gegeven. Deze zorgden ervoor dat, hoezeer de Joden ook verspreid waren over de aarde, een gedeelde Joodse identiteit kon voortbestaan. ------- Vanaf de eerste dag dat op de lagere school in de catechismusles de vraag werd voorgelegd waartoe de mens op aarde is, werd dat het zingevend en -zoekend levensthema. Grasduinen door boeken, tijdschriften en kranten en later de digitale media met verhalen over Meer – met het innerlijk weten dat God, De Eeuwige, het Al, op Zijn wijze deel uitmaakt van al het leven. ------- Op kritische wijze wordt zin en onzin van religie en filosofie beschouwd en eveneens het gedachtegoed van ‘niet-religieuze’ levensbeschouwingen. In deze tijd bieden internet en de sociale media wereldwijd toenemend stof tot nadenken over goden en mensen, en hun zoektocht naar elkaar. ------- Dit blog staat niet bol en vol van de 'eigen mening’, maar vooral van wat tot nadenken stemt. Minder toegankelijke stof wordt wat toegankelijker gemaakt door samenvattingen en/of doorverwijzingen naar relevante links, zo nodig aangevuld met passende en aanvullende teksten van anderen.

25 Responses

  1. Zwerver

    Meester.
    Ja leerling,

    Meester u bent toch verlicht?
    Zeker leerling.

    Waarom ben ik dat dan nog niet?
    Omdat je nog steeds met alles wat in je is het idee van een zelf omklemd koestert, cultiveert en vasthoudt.

    Dus als ik het idee van mijzelf laat vallen dan ben ik verlicht.
    Nou,…dat is te zeggen, als je (jezelf) loslaat wie is er dan nog om verlicht te zijn?

    ———————————-

    Het bekende grapje waar de leerling niets mee kan. (Ja dat moet ook juist, hoor ik Jan al zeggen)
    Maar daar ‘niets’ niet te vinden is door de leerling en omdat denken dat je ‘niets’ bent ook niks oplost. (denken is altijd een concept en niets als concept wordt niet bedoeld)

    De leerling is dus niets(!) wijzer geworden en omdat hij toch in verlichting gelóóft gaat hij googelen:

    -Spirituele verlichting is een staat van bewustzijn waarin je de oneindige vreugde en liefde ervaart.

    -Spirituele verlichting is haast niet te bevatten als je zelf niet verlicht bent. Het gaat namelijk je verstand te boven. En dat is het hem nou juist. Wanneer je verlicht bent zet je je ‘verstand’, je gedachten, even aan de kant. Je word je bewust van je ware zelf. Van het zogenaamde ‘hogere’ bewustzijn in jezelf. Jouw ware zelf.

    -Verlichting is een staat van Zijn waarin je weer volledig in verbinding bent met wie jij werkelijk bent, jouw Zielsessentie.

    -Verlichting is doorzien dat het proces van Zelfverwezenlijking (is het Zelf ervaren) oneindig is.
    Er is geen eindpunt(!)

    Arme leerling. Zijn meester zegt dat er niemand is om verlicht te zijn. Waarom zou de leerling dan zoeken naar verlichting? Googelen helpt ook al niets(!) (Dit zijn 4 willekeurige zoekresultaten)

    En aan mij vragen helpt ook al niets! Ik zal de leerling zeggen dat je niet naar verlichting kan streven. Want verlichting is ‘iets’, terwijl verlichting nu juist ‘niets’ is.

    Is het een wonder dat niemand weet wat verlichting is? Je wórdt verlicht! Maar door wie dan? Er is geen ‘wie’ als je verlicht wordt. Nou lekker dan….wat een rotonderwerp.

    Like

  2. OMgekeerde Maya: (ik zag geen touw)
    -ik zag een gifslang.
    -uit de diepste donkere duisternis werd ik klaarwakker, helder en zeer alert.
    -pijlsnel gingen mijn gedachten
    -het angstzweet brak me uit
    -ik wist: een gifslang is supersnel
    -maar hier blijven liggen is een zekere dood
    -het gif druipt al uit zijn bek
    -razendsnel sprong ik zijdelings weg.
    -misschien nog 1% kans
    -toen zag ik dat de tuinslang bleef liggen
    -er veel nog een druppel water uit
    -ik voelde mijn hart kloppen
    -en blies mijn adem uit

    Nu we toch ruzie hebben over DE waarheid.
    Dat deed me denken aan maya in het Evangelie der Waarheid van Valentinus.

    Zo waren zij onwetend omtrent de Bron: de Diepte en de Stilte; hun Vader, want zij zagen Hem niet en dit werd reden tot angst en verwarring en onzekerheid en twijfel en onenigheid.
    Hierdoor kregen vele illusies en ijle waanvoorstellingen vat op hen, alsof ze in diepe slaap verzonken waren, verzeild in boze dromen: ofwel zijn ze zelf op de vlucht ergens heen, of zitten ze anderen achterna en komen daarvan uitgeput terug, of zijn ze klappen aan het uitdelen of krijgen zelf klappen te verduren, of ze tuimelen van grote hoogte neer, of worden omhoog geslingerd door de lucht terwijl ze niet eens vleugels hebben, dan weer lijkt het of iemand hen van kant wil maken hoewel er geen achtervolger te bekennen valt, of zijzelf slachten hun naasten af want zie, ze zijn besmeurd met hun bloed.

    Tot het moment dat zij die dit alles doorstaan ontwaken, zien zij het niets, want al de verwarringen waarin zij verkeerden zijn in feite niets, onwerkelijkheid. Net zo is het met hen gesteld die de onwetendheid hebben afgeworpen als de slaap, die ze niet voor werkelijk houden, want evenmin beschouwen ze de gebeurtenissen daarin als werkelijkheden. Integendeel, ze laten die als een droomwereld achter in de nacht.

    Groet van Jan

    Like

  3. Jan

    @Svara citaat:
    “Jan, waarom zou jij Zwerver willen overtuigen?”

    Dat is een misverstandje Svara, Ik ben het altijd met Zwerver oneens. Dat is in het verleden al vaak geconstateerd. En dat weet Zwerver ook wel, en dat zal wel zo blijven.
    Het is een spelletje woorden heen en weer schuiven, en dat doen we echt serieus.

    Groet van Jan

    Liked by 1 persoon

  4. Jan

    @Zwerver ciaat

    “Jan, wat daar staat, daar kan ik niets mee. Dat is niet de waarheid waar ik het over heb.”

    Daarom zond ik het je, omdat je er niets mee kan.
    Ik denk dat je dat wel fijn vindt dat niets..
    Vele filosofen/wijsgeren zijn gek op deze waarheid. Ze houden zich bezig met de waarheid die niet bestaat en dat aanleiding is tot eindeloze filosofieën en ruzie.

    Het feit dat je er niets mee kan, bewijst dat je geen wijsgeer bent.
    Je hebt de begeerte achter je gelaten.

    Die waarheid waar jij het over hebt snap ik niet, en dat wil ik maar zo houden.
    Het is gevaarlijk om het woord waarheid te gebruiken voor waarheid.
    Daar staat mijn verstand bij stil.

    Groet van Jan

    Like

  5. Zwerver

    @Svara

    We zijn rond, altijd al rond geweest en zullen nooit rond komen.
    Het aangename is wederzijds.
    Hartelijke groeten.

    Like

  6. @Zwerver dank je.
    Bij Van der Plas lees ik niet dat je moet geloven in verlichting. Ik lees dit geloven als een liefdevolle optimistische en ook realistische opsteker voor een onvoorwaardelijk en diep vertrouwen. Je hoeft niets te bereiken zoals hij zegt.
    Jouw opmerking over begeerte begrijp ik maar dat is weer een ander facet dat op de loer ligt wanneer iemand wat dochmatisch in de leer is.
    In 2008 schreef ik.

    Doen door niet te doen

    Niets moeten
    in het doen
    is niet
    niet doen

    Met aandacht dát doen
    wat door je heen
    geleefd wil worden
    in dit moment

    maakt doen
    door niet te doen
    in verstilling
    aangenaam doen.

    Het was me aangenaam Zwerver. Zijn wij voor nu rond?
    Dank Paul.
    Hartelijks
    Svara

    Like

  7. Zwerver

    @Svara

    Ik vind het woord ‘waarheid’ op zich niet zo van belang. Ik gebruik het om aan te duiden dat ik ‘niets’ ben. Het is de wijze waarop de mens zich met de goddelijke wereld kan verbinden. Maar ook in die verbinding keert de mens weer terug naar ‘iets’. Hetgeen logisch is, zonder iets kan de droom (is de geestelijke staat van het universum) niet plaats vinden. Er bestaat dus zowel gedeeldheid als ongedeeldheid.

    Een permanente staat van egoloosheid is dus ook niet mogelijk. Omdat egoloosheid zou betekenen dat je 24/7 ‘niets’ bent. Als je diverse staten zou willen onderscheiden dan is er de mogelijkheid van individualiteit mét zelfzucht en de mogelijkheid van individualiteit zónder zelfzucht. Daarom ben ik best wel gecharmeerd van het Nieuwe Testament. Wat Jezus feitelijk predikt is het opgeven van de zelfzucht. Waarbij ik wil opmerken dat het verwerven van spirituele kennis óók een vorm van zelfzucht is.

    Ik prefereer een vorm van spirituele kennis welke voortkomt uit het toepassen van het doen het niet-doen. Daarbij is het verwerven van kennis geen doel op zich, het pad ontvouwt zich onder je eigen voeten. Geen mens kan louter door bestudering van geschriften een begin van begrijpen krijgen. Ik lees hier in het blog dat Van der Plas zegt dat je geloven moet in verlichting. Dat lijkt mij onzinnig. Dat wekt alleen maar een begeerte op naar verlichting. Doen het niet-doen is juist het tegendeel van ergens naar streven of iets begeren. Of je door het niet-doen tot een staat van verlichting komt is niet van belang.

    Like

  8. @Paul, Jan en Zwerver,
    Jan, waarom zou jij Zwerver willen overtuigen? Met het woord geloven komt het bij mij over alsof dat wat jij zegt de waarheid zou zijn.
    Ahamkara (her)ken ik vanuit mijn achtergrond als ik-beginsel. Het eerste besef van ik ben (zo je wilt, ‘een individu’). Wanneer er identificatie (meer verdichting) optreedt wordt het besef groter en misschien steeds vanzelfsprekender van: ik ben dit of ik ben dat., ik ben man, vrouw, aardig, lelijk, beter dan, slechter dan, dit is van mij, dat is van mij (mamatva mijnheid), het universum draait om mij, ik, ik, ik, (ahamta ikheid) enz.
    Hoe groter de identificatie hoe groter het ego.
    Dualiteit is een feit en inherent aan het leven. Het zij zo.

    Geloof ik in ‘de theorie’ van ahamkara.(slechts een klein thema binnen raja yoga) Is het waar? Toevallig heb ik me hier enigszins in verdiept en het geeft me als individu een zeker houvast om misschien een tikkeltje te begrijpen van hoe we als mens in elkaar zouden kunnen zitten en hoe we ons verhouden tot het grote mysterie waar veel over is geschreven en gezegd. Het niets, het alles, god, de duisternis, het licht…..
    ik, ego, droom, illusie, individueel gekleurde werkelijkheid. Geef het een naam.

    Maya: ik zag een touw dat een slang bleek te zijn.

    Ik begrijp wat jij Zwerver zegt over realisatie met dat verschil dat ik daar het woord waarheid niet perse aan zou verbinden.
    Onvoorwaardelijke liefde IS en in die zin voor mij nergens in het bijzonder op gericht..
    Het is een natuurlijke staat van Zijn.

    Eerdere discussie hier heb ik niet meegekregen.

    Hartelijks
    Svara

    Like

  9. Zwerver

    Jan, wat daar staat, daar kan ik niets mee. Dat is niet de waarheid waar ik het over heb. Ik heb het over een gerealiseerde waarheid. In die waarheid transcendeert de mens, waarbij (tegelijkertijd) de vaststelling wordt gedaan dat liefde nergens op gericht is.

    Like

  10. Jan

    Het ego is dat wat “ik” zegt: een ikzegger. Het is gemaakt door een “ik-maker” Ahamkara.
    Het heeft geen essentie in zich, het is voorbijgaand en illusoir.
    Het ontstaat in de peutertijd, en sommige mensen hebben er een aantal van: meervoudig persoonlijkheids syndroom. Er zijn steeds andere persoonlijkheden in door dat stelsel gemaakt die dan ik zeggen.

    Ik ben de weg de waarheid en het leven, is dus een illusoire weg net zoals tao: de weg die betrouwbaar lijkt maar niet betrouwbaar is. Denk niet dat jij de weg, de waarheid en het leven bent: IK ben dat. In dit geval dus Jan. (En “ik” is dus een tijdelijke illusie.) Na dit leven is er Duisternis. (gaap) heen dualiteit eindelijk rust.

    Waarheid bestaat dus niet had ik al gezegd. En voor Zwerver die meniet gelooft verwijs is dan naar: https://www.academia.edu/3661380/Voorbij_het_schone._Over_het_sublieme_bij_Kant_en_Lyotard

    bij hoofdstuk 4 lezen op pag 20 ‘de witte terreur van de waarheid’ (brede grijs)

    Met een groet aan iedereen ook aan Carla.
    (En de Ttrouwe Lezeres natuurlijk, die leest maar en schrijft niet.)

    Like

  11. Zwerver

    @Svara

    Over ’ik’ zijn in het verleden al discussies geweest en ook toen kwamen we er al niet uit.
    Dat gaat ook nooit helder worden omdat individualiteit bestaat binnen de droom.

    Like

  12. @ Paul, Jan, Zwerver en Armand,
    Dank en Paul dank voor het kunnen delen op deze plek op jouw blog!

    Ik geniet ervan om de discussie te volgen. Mooie bespiegelingen.
    Mijn ervaring is dat er vaak misverstanden ontstaan omdat je eigenlijk eerst met elkaar om de tafel zou moeten om helder te krijgen wat er bijv bedoeld wordt met ‘ik’ met ego en met zelf. Spreek je af dat ‘ik’met een kleine letter egogeladen is en ‘Ik ‘ met een hoofdletter daar mentaal bovenuit stijgt. Dat je jezelf even vergeet en je vanuit JeZelf en zo de medemens tegemoet treedt? En zie daar al meteen een probleem. Bij het woord mentaal heb ik het dan over het verstand of over hogere intelligentie? En wat noem je geest?
    Zo las ik ergens….doe nou eens niet zo dwars Jan.
    Dat vind ik bijv een ik-gerelateerde uitspraak. En zou je een stokpaardje ik of Ik gerelateerd noemen?
    Het Ik/Zelf als ontvanger ter inspiratie en het ik als instrument om het iets/het niets tot begrip tot gedachten te vormen en te pogen er woorden aan te geven?
    Ik vermoed dat het er om gaat dat we al de verschillende bewustzijnslaagsjes met elkaar dusdanig kunt laten samenwerken dat er een optimale doorstroming is waardoor we goed in ons individuele vel zitten. En daarmee dien je niet alleen JeZelf maar ook de Ander
    Vanuit raja yoga ken ik die specifieke doorstroming als Samyama.
    En ‘natuurlijk’ ben je iets. Maar ook niets. Maar wat verstaan we dan onder dat iets en niets bezien ieder vanuit onze individuele bagage vanuit ieders individuele perspectief?
    Het is de mens eigen om het niet benoembare het ondoorgrondelijke te willen benoemen en te doorgronden.
    Mijns inziens niks mis mee als we maar beseffen dat we nog zo weinig en toch al zoveel kennis hebben door de wetenschap maar in ‘spiritueel’ opzicht onwetend zijn en eigenlijk bij elke zin moeten denken….misschien zou het zo kunnen zijn.
    En dank voor jullie spiegels 😎

    Like

  13. @Jan 16 mei 21:59
    De naam svara is sinds de 90-er jaren diep met mij verbonden.
    Sanskriet is moeilijk letterlijk te vertalen en vaak zijn er meerdere betekenissen.
    Ik hou het op ‘dát wat klinkt’. Toen ik mijn blog svaragedichten.wordpress.com begon wilde ik dat niet doen onder mijn geboortenaam en was svara een logische keuze.
    Op mijn blog rechts bovenaan in de widget staat iets over ‘stralen’ bij…srene draden….

    Liked by 1 persoon

  14. Zwerver

    Armand: Als ik het goed begrijp is het spirituele: “Het resultaat van de fantasie van de mens in de richting van het wel of niet bestaan van niet materiële wezens”.

    @Armand

    Je bent zelf al een niet-materieël wezen: degene die ‘ik’ zegt. Om je heen zijn ook niet-materiële wezens: degene die Armand ‘jij’ noemt.

    Maar als je naar de vorm (materie) kijkt, dan kijk je anders dan ik. Als je naar de vorm kijkt, dan zie je jezelf als vorm in de spiegel en zie je de mensen om je heen ook als vorm. Het is niet zo dat ik in een fantasie leef, ik kijk anders. Ik zie dat er een ik-jij relatie is. Oftewel de subject-object relatie. In datzelfde kijken, zie ik ook dat ieder subject (iedere ik) precies eender is gevormd. Jij bent in de kern hetzelfde subject als ik: een waarnemend en denkend mens.

    Het probleem met wat ik hierboven schrijf is dat het buiten de vormen (materie) om gaat.
    Als je alleen in vormen denkt, dan lijkt het alsof het over gefantaseerde niet-materiële wezens gaat.
    Maar ik heb het gewoon over mijzelf en de wezens om me heen.

    Dan de mythologie. Een mythe wil zeggen dat je een beeld schept (óók een vorm) waarmee je iets wilt vertellen. Een mythe hoef je dus nooit te geloven. (Geloven is ook al weer een beeld scheppen) Als ik ga geloven dat Jezus historisch bestaan heeft en dat alles letterlijk zo gebeurd is als in het NT, dan ontgaat mij de clou.

    Wat de mens kan doen met een mythe is zichzelf spiegelen aan het mythische figuur, Jezus in dit geval. Dat doen we namelijk in het dagelijkse leven ook. Ik spiegel mij liever aan de charmante Obama dan aan de seksistische Trump om maar eens een voorbeeld te geven.

    Zo kan ik mij ook spiegelen aan (de mythische) Jezus. Daarbij is de historie van geen enkel belang (exoterie) maar ga je de kant van de esoterie op. Dan schrijf ik dat Jezus ons heeft voorgeleefd. Daarmee bedoel ik niet dat iemand moet geloven dat hij daadwerkelijk geleefd heeft, maar dat je jezelf kan spiegelen aan Jezus. Om een voorbeeld te geven: als iemand jou ónt-kent, dan denk je maar terug aan Petrus die Jezus ónt-kende.

    Je ziet: ik haal al veel zaken aan welke zich niet in de vormen bevinden: ik, jij, ik-jij relatie, spiegelen.
    Dat is de weg naar de waarheid: in je zelf kijken. Je beeld is dus m.i. foutief, het heeft niks met volkscultuur of fantasie te maken.

    P.S. Grappig dat je het woord ‘beeld’ gebruikt. Daarmee geef je zelf ook aan dat je ergens een beeld van hebt: je hebt een voorstelling van iets. En met het woord ‚iets’ geef ik ook al een vorm aan. Daarom is ‘niets’ ook zo moeilijk te begrijpen. Dermate moeilijk is het dat het buiten het vermogen van het intellect ligt. De Waarheid dat „ik niets ben” kan alleen gerealiseerd worden. (Tot stand gebracht) Door de bodem van je bestaan zakken.

    P.S.2 Ik gebruikte in mijn reactie aan Jan bewust het woord ‘sterven’. De dierbaren welke ons ontvallen zijn, zijn letterlijk gestorven. Het ontbreken van de vorm (materie) brengt ons soms ondraaglijk lijden en smart. Onze dierbaren zijn-niet als ze dood zijn. In zijn en niet-zijn en sterven/dood zit een belangrijke correlatie. Als mens zijn we totaal gefocust op de wereld van de vormen. Daar ‘zijn’ we in. Maar daarnaast is er een wereld buiten de vormen, daar gaat esoterie eigenlijk over. Onze dierbaren welken niet meer in de wereld van de vormen verkeren, verkeren in de wereld buiten de vormen. En om het nog ingewikkelder te maken: zelf verkeren we ook in de wereld buiten de vormen, we weten het alleen niet. Om het wel te weten is er de weg naar binnen.

    Like

  15. @Zwerver,
    Als ik het goed begrijp is het spirituele: “Het resultaat van de fantasie van de mens in de richting van het wel of niet bestaan van niet materiele wezens”.
    Mij lijkt het dan het opbouwen van een mythologie. Die mythologie kan dan blijkbaar een christelijke, islamitische, boudhistische… basis hebben.
    M.a.w. spiritualiteit ontstaat uit de volkscultuur.
    Graag uw reactie als mijn beeld verkeerd is.
    @Jan,
    Als mijn beeld juist is, bestaat er wel een waarheid op materieel vlak maar niet op spiritueel vlak. Maar dat lijkt mij ook normaal vermits spiritualiteit in de fantasie van de mens ontstaat.

    Like

  16. Zwerver

    @Armand.

    Het ‘zijn’ zelf bekijken vanuit een materialistisch standpunt biedt in spirituele zin geen enkel aanknopingspunt. Andere mensen zijn in mijn waarneming ook slechts materie. Materie is slechts een toestand van ’zijn’. Spiritualiteit wil zeggen hoe in mij in geestelijke zin versta men ‘de ander’.

    Deze blog gaat over het esoterisch christendom, over het naar binnen gerichte. Naar buiten gericht zie ik alleen maar materie, ook mijn medemens als materie. Naar binnen gericht kan ik mijzelf naar Waarheid leiden. In het naar binnen gerichte, is mijn bewustzijn niet meer gericht op dat wat ik ‘niet-ben’.

    Ik vind dit een belangrijke blog voor iedereen die met spiritualiteit bezig is. Exoterisch is eenvoudig: doe je ogen open en je ziet het al. Esoterisch is moeilijker. Daar zie je degene die is: jij! Daar zie je degene die ziet: jij. Esoterie gaat vooral over jezelf. En wie twijfelt er nu of hij er zelf IS?

    @Jan

    Doe nu eens niet zo dwars, natuurlijk bestaat waarheid. Het is alleen geen waarheid die ik hier kan schrijven en dan weet jij het ook. Het is ook niet mijn waarheid, ik bén waarheid. Een zijnstoestand dus. Het is het mysterie van zijn en niet-zijn wat geen enkele guru je kan uitleggen. Ik kan het je dus ook niet uitleggen en ik ben ook geen guru trouwens.

    Lees gewoon nog eens een keer het Nieuwe testament en dan zie je dat het vooral gaat over „ik en de ander”. Ja, nu zit ik pas weer goed op mijn stokpaardje. Geef je zelf weg ten gunste van de ander, al is de ander nog zo’n misdadiger. Dat is eigenlijk alles. Met het weggeven van jezelf zoals Jezus ons geleerd heeft hou je uiteindelijk niets over. Precies zoals Jezus ons heeft voorgeleefd. Uiteindelijk bleef er van Jezus immers NIETS over dan wat levenloze materie. Sterf nu gewoon eens een keer, Jan. Dan kunnen we dit hoofdstuk afsluiten. Immers: wie gestorven is, is niets. Die „is er niet”.

    Zolang een mens niet gestorven is duurt het lijden voort. Eenmaal gestorven wordt je een vreemde voor jezelf. Sterf dus voordat je sterft. Jij bent verliefd op de Duisternis en dat is goed. Want alleen in de Duisternis kan de stralende maan opkomende met zijn gloed…..

    Amen!

    Like

  17. Jan

    Svara, ben je werkelijk de “stralende” ? Gezien je zonnetje en je woordbetekenis?
    Of ben de “i” vergeten? Ik ken wel Isvara. 😉
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Ishvara.

    Jan heeft de Duisternis lief en houdt niet zo van bestuurders en het “zijnde” en “ontwikkeling”.

    En ik ben het met Jan deze keer eens.

    Like

  18. @zwerver
    Je bent wel degelijk iets. Je bent een organisch geheel dat ontstaat uit anorganische stoffen, leeft, en dan terugkeert naar organische stoffen.
    Wat je met je, tijdelijk, organisch leven doet, bepaal je in, beperkte mate, zelf.
    Dat lijkt een zeer materialistische benadering, maar het is juist de uitbouw van je leven die niet materialistisch, maar voor jezelf en de medemens, meer dan materialistisch kan zijn.

    Like

  19. Zwerver

    @Svara

    Waarheid is heel simpel. Waarheid is dat jij niets bent. Je mag dat ook dé Waarheid noemen.

    Like

  20. Mooi blog!

    Twee woorden triggeren tot een reactie.
    Zen en waarheid. Waarheid vind ik altijd een lastige.
    Het verschil voor mij tussen deze twee is dat je voor waarheid een lidwoord kunt zetten wat dan ook vaak gebeurt en is daardoor meer ‘verdicht’ nog als ik dat zo al kan zeggen
    Zen is zen
    Tao is tao
    Zijn is zijn
    Niet meer en niet minder.
    Om het wat concreter wat ‘persoonlijker’ te maken vind ik de uitspraak als streven mooi van Shri Nisargadatta Maharaj: Ik Ben Zijn ( is ook de titel van boek)
    Los van identificatie van ik ben dit of ik ben dat of ik heb of ik ben of ik ken de waarheid.
    Nisargadatta adviseert om jezelf wat vaker te vergeten waarme dan het ego-ikje wordt bedoeld.
    En dan is er nog alleen maar Ik Ben Zijn in ‘nu’ en doe of laat wat me te doen staat
    Wat is dan waarheid? Is dat dan nog relevant?

    Hoe dan ook Ik Ben Zijn…….zelfontpooing etc. is nu eenmaal inherent aan het leven en vaak gehannes of gedoe waartoe we ons moeten leren verhouden.

    Hartelijks
    Svara

    Like

  21. Carla

    …” (Zeshin van der Plas: ‘Maar door te luisteren naar reisverhalen kom je niet op de plaats van bestemming.’ Dat geldt eveneens voor dit blog. Niet alleen lezen…) 😉

    Moet nu denken aan het feit dat er zo’n 1350 keer het woordje ‘ga, gaan of gaande’ in de Bijbel staat en zo’n 1650 keer het woordje ‘ doe, doen of doende’. 🙂

    Heerlijk en waardevol blog weer en wat goed om dit pareltje van Zeshin van der Plas ( het Boeddhistisch Dagblad lees ik dagelijks. ) hier ter overweging meegeeft.

    ( Voor wie dat wenst, het Boeddhistisch Dagblad kan je dagelijks ontvangen in je mailbox.)

    Liked by 1 persoon

Reacties welkom. Er kan gemodereerd worden.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.